Het raadsel van de slangenkop

Het raadsel van de slangenkop

Delen:

De West-Afrikaanse tapijtadder (foto hierboven) is één van de gevaarlijkste slangen ter wereld. Hij is zeer giftig en reageert agressief als hij verstoord wordt. De slang is bovendien zeer goed gecamoufleerd. Hij wordt vaak pas opgemerkt als het te laat is.

In het vakblad BMC Emergency Medicine verscheen vorig jaar een artikel over een vrouw die stierf na een beet van deze slang. De 47-jarige Kameroense vrouw werd in haar duim gebeten toen ze op haar akker werkte. Ze doodde de slang en hakte de kop er af. Daarna ging ze naar een traditionele genezer, die haar behandelde met zalf en kruidendranken. Toen dat niet hielp werd de vrouw overgebracht naar het ziekenhuis. Bij aankomst bleek haar hele arm aangetast te zijn door gangreen. De vrouw kreeg een hoge dosis tegengif maar stierf enkele uren later.

Enigmatische foto

In het artikel staat een foto van de afgehakte slangenkop (zie hieronder). De slang op de foto is echter geen West-Afrikaanse tapijtadder maar een boscobra. Wat is er gebeurd? Heeft het tijdschrift de verkeerde foto afgedrukt? Of hebben de auteurs van het artikel zich vergist toen ze de slang determineerden? Dat laatste is onwaarschijnlijk, want de twee soorten lijken helemaal niet op elkaar.

Er is nog een andere mogelijkheid: fraude. De hoofdauteur van het artikel, Joel Tochie, blijkt de foto al eens eerder gepubliceerd te hebben, in een ander tijdschrift. Daar wordt de slang wel correct geïdentificeerd als een boscobra. Volgens de begeleidende tekst werd de cobra niet gedood door een vrouw maar door een man.

Dat roept vragen op. Heeft Tochie een oude foto hergebruikt, in de hoop dat niemand het zou merken? Kunnen we er zeker van zijn dat de vrouw gebeten werd door een West-Afrikaanse tapijtadder, of was het toch een andere slangensoort?

BMC Emergency Medicine heeft het artikel nu teruggetrokken. Het blijft echter onduidelijk wat er precies gebeurd is. Amerikaanse journalisten hebben Tochie om uitleg gevraagd, maar die hulde zich in stilzwijgen. Ook de tijdschriftredactie weigerde commentaar te geven.

Ieder jaar sterven meer dan 100.000 mensen aan de gevolgen van een slangenbeet. Nog eens 400.000 mensen lopen blijvende lichamelijke schade op, zoals geamputeerde ledematen. Het is dus van groot belang dat artikels over slangenbeten accuraat en betrouwbaar zijn.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven