Hoe regenbogen chirurgen helpen tijdens kankerchirurgie

Hoe regenbogen chirurgen helpen tijdens kankerchirurgie

Delen:

Tijdens een operatie beslissen de chirurgen tot waar ze weefsel wegsnijden. Ze baseren zich daarbij op ervaring. Afhankelijk van soort weefsel is het erg moeilijk om een onderscheid te maken tussen normaal weefsel en tumorweefsel. Daarom gaat de uitgesneden tumor na de operatie naar het pathologische labo, voor een reeks bewerkingen en een microscopisch onderzoek door pathologen. Dit ganse proces kan enkele dagen duren.

De pathologen beslissen dan of er een extra operatie nodig is om de patiënt kankervrij te maken. Maar wat als chirurgen deze cruciale beslissing zélf, nog tijdens de operatie zouden kunnen nemen? Stel je voor dat ze het weefsel al op de operatietafel zouden kunnen onderzoeken.

Ons onderzoek zet daarom unieke hyperspectrale camera’s in. Deze zijn veel gevoeliger dan het menselijk oog, dat alleen rood, groen en blauw ziet. Ze vangen een rijk spectrum aan kleuren, zelfs details die we niet kunnen onderscheiden met het blote oog. Bovendien kijken ze buiten ons zichtbare bereik kijken, door infrarood of uv-straling op te pikken. Hyperspectrale camera’s splitsen het binnenkomend licht in vele kleuren, net zoals waterdruppels zonnestralen opsplitsen in verschillende kleuren zodat we regenbogen aan de horizon kunnen zien. Zo krijgen we een zeer gedetailleerd beeld van wat er zich afspeelt, ook al is dit niet zichtbaar voor het oog van een chirurg.

De hyperspectrale technologie maakt het mogelijk om nauwkeurig te beoordelen of een tumor, met een gezonde marge eromheen, compleet is verwijderd. Het nadeel is dat deze camera’s gigantische hoeveelheden data genereren. Ter vergelijking: een gemiddelde hyperspectrale afbeelding vereist 500 keer meer opslagruimte dan een standaard kleurenfoto. Vandaar dat ons onderzoek zich richt op een snelle verwerking van de enorme hoeveelheid data die deze camera’s genereren. Zodat de chirurgen over nauwkeurige en direct bruikbare informatie beschikken. Wanneer er geen enkel spoor van kankerweefsel overblijft, verhoogt dit de kans op succesvolle ingrepen en verlaagt ook het risico op terugkeer van de ziekte.

Hoe komt een kankercel in het lichaam terecht?

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven