Interne radiotherapie nu ook live te volgen

Interne radiotherapie nu ook live te volgen

Delen:

Artsen behandelen patiënten met levertumoren soms met interne radiotherapie. Daarbij bestralen ze de tumoren niet van buiten het lichaam van de patiënt, maar van binnenin de tumoren. Dat doen ze door kleine radioactieve bolletjes in de leverslagader te spuiten, waarna die zogenoemde microsferen worden meegevoerd door het bloed en vastlopen in de kleinste bloedvaatjes die vaak in en rondom tumoren zitten. Tumoren worden door de behandeling vaak verkleind en soms zelfs helemaal vernietigd.

De behandeling heeft een groot nadeel. Artsen kunnen de ingespoten microsferen niet volgen tijdens de behandeling en moeten blind varen. ‘We onderzoeken vooraf hoe de leverader zich vertakt, waar de tumoren precies zitten en of we zo nodig een vertakking kunnen afsluiten voor het hoogst haalbare resultaat’, vertelt Frank Nijsen van de afdeling Medische Beeldvorming van het Radboudumc. ‘Maar hoe de microsferen zich tijdens de behandeling exact verspreiden, gebeurt buiten ons gezichtsveld. Daardoor is het mogelijk dat er te weinig microsferen naar een tumor stromen, dat de stralingsdosis te laag blijft en dat we niet het gewenste effect bereiken.’

MRI

Daar komt nu verandering in. Nijsen en zijn collega’s ontwikkelden een therapie op basis van radioactieve bolletjes uit holmium, een zilverwit scheikundig element. De bolletjes zijn paramagnetisch, een vorm van magnetisme waardoor ze met een MRI zichtbaar te maken zijn. De afgelopen jaren ontwikkelden ze een methode om de bolletjes veilig toe te dienen terwijl de patiënt in een MRI-scanner ligt. Belangrijk daarbij was dat alle materialen die bij de therapie worden gebruikt ook veilig moesten zijn in het hoge magneetveld van de scanner en dat ze het MRI-beeld niet mochten verstoren.

We kunnen ook meten hoeveel bolletjes in de tumoren en in de gezonde lever zijn vastgelopen

De unieke procedure is onlangs voor het eerst gelukt. Tijdens de behandeling van een patiënt met leverkanker zag het onderzoeksteam de ingespoten radioactieve bolletjes live op het beeldscherm de lever instromen. ‘Voor zover bekend is het wereldwijd de eerste keer dat we al tijdens de procedure zien hoe de bolletjes zich verdelen’, vertelt Joey Roosen van de afdeling Medische Beeldvorming. ‘We kunnen de injectie van de microsferen dankzij het MRI-beeld live volgen en daarnaast meten hoeveel bolletjes in de tumoren en in de gezonde lever zijn vastgelopen.’

In vervolgonderzoek wil het team van Nijsen nu bekijken of ze de verspreiding van de bolletjes ook tijdens de procedure nog kunnen bijsturen. ‘Als dat lukt, dan kunnen we de techniek veel beter afstemmen op de situatie van iedere unieke patiënt en ligt de weg open naar een meer persoonsgerichte aanpak van levertumoren.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven