Kankertherapie is slecht voor het hart

Kankertherapie is slecht voor het hart

Delen:

Anthracyclines, een vorm van chemotherapie, worden vaak ingezet om verschillende soorten van kanker te behandelen. Dat ze het risico op hartaandoeningen verhogen, is al een tijdje gekend. Maar omdat de behandeling bij veel patiënten noodzakelijk is, kunnen die risicofactoren niet worden vermeden. Uit nieuw onderzoek blijkt dat kankerpatiënten ook andere aandoeningen ontwikkelen die op termijn kunnen leiden tot hartproblemen. En die aandoeningen kunnen wel worden voorkomen.

Onderzoekers van de American Heart Association bestudeerden de gegevens van 7.300 patiënten bij wie rond hun zevende kanker was vastgesteld en die met succes waren behandeld. Ze vergeleken elk kind dat de ziekte al langer dan 5 jaar had overleefd met 5 kinderen die geen kanker hadden gehad. Die hadden telkens dezelfde leeftijd en hetzelfde geslacht en ze waren afkomstig uit dezelfde regio.

De onderzoekers stelden vast dat het aantal voormalige kankerpatiënten tot drie keer meer risico liep op hartaandoeningen dan de controlegroep. Keken ze alleen naar hartfalen, dan was hun risico zelfs 10 keer groter. Ze stelden ook vast dat niet alleen overlevenden die de hoogste dosis anthracyclines hadden gekregen het hoogste risico liepen om op latere leeftijd hartproblemen te krijgen. Dat gold ook voor de patiënten die later diabetes, een hoge bloeddruk of beide ontwikkelden.

Wie kanker overleeft, lijkt een hoger risico te lopen op metabole aandoeningen zoals diabetes, een hoge bloeddruk en ongezonde hoeveelheden vet in het bloed. En deze risicofactoren lijken te interageren met chemotherapie en bestraling op een manier die toxisch kan zijn voor het hart, het vroegtijdig kan laten verouderen, en de ontwikkeling van een hartaandoening kan bevorderen.

De onderzoekers adviseren artsen om meer aandacht te hebben voor deze risicofactoren die ze wel kunnen beïnvloeden.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven