Krijgen onderzoekers endometriose eindelijk klein?

Krijgen onderzoekers endometriose eindelijk klein?

Delen:

Endometriose is een pijnlijke aandoening die wereldwijd bijna 200 miljoen vrouwen treft. Ze ontstaat wanneer slijmvlies dat normaal alleen in de baarmoeder groeit zich ook daarbuiten begeeft en zich bijvoorbeeld vasthecht aan de omliggende darmen of aan het membraan dat de buikholte bekleedt. Dit gaat vaak gepaard met bloedingen, pijn, ontstekingen en kan leiden tot onvruchtbaarheid.

Over het algemeen duurt het ongeveer zeven jaar voordat endometriose wordt ontdekt. Bovendien wordt vaak eerst ten onrechte gedacht dat er sprake is van een darmaandoening. Daarbij komt nog dat vaak invasieve procedures nodig zijn om de ziekte vast te stellen en dat behandelingen vaak onvoldoende werken.

Rama Kommagani, professor pathologie en immunologie van Baylor College of Medicine (Verenigde Staten), voert al jaren onderzoek naar de aandoening. Uit eerder onderzoek bij muizen stelde hij samen met zijn team vast dat het microbioom - de bacteriën die in ons lichaam leven - of hun metabolieten - de producten die de bacteriën produceren - kunnen bijdragen aan de verergering van endometriose.

Diagnose

In vervolgonderzoek vergeleken de onderzoekers de bacteriën en metabolieten die aanwezig zijn in de ontlasting van vrouwen met endometriose met die van gezonde vrouwen en ontdekten ze significante verschillen, meer bepaald een combinatie van bacteriële metabolieten die uniek is voor endometriose.

Van een van deze metabolieten, 4-hydroxyindole, blijken vrouwen met endometriose er minder te hebben dan vrouwen zonder de aandoening. Uit studies op diermodellen van de ziekte blijkt dat het toedienen van 4-hydroxyindole het ontstaan en de verergering van de ontstekingen en pijn tegengaat.

De onderzoekers werken nu verder aan de ontwikkeling van een niet-invasieve diagnostische ontlastingstest voor endometriose. Ze voeren ook de nodige onderzoeken uit om de veiligheid en werkzaamheid van 4-hydroxyindole als mogelijke behandeling voor deze aandoening te evalueren.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven