Kunnen je longen herstellen nadat je stopt met roken?

Kunnen je longen herstellen nadat je stopt met roken?

  • 10 februari 2020
  • Patrick Mullie van Gezondheid en Wetenschap

Delen:

Een internationale groep onderzoekers¹ bekeek of de beschadigde longen van rokers zich nog kunnen herstellen. Schadelijke stoffen die aanwezig zijn in sigarettenrook kunnen het erfelijk materiaal (DNA) van de longcellen zodanig aantasten dat een ongecontroleerde groei van de cellen kan leiden tot longkanker.

Volgens de onderzoekers zijn er tijdens de rookperiode altijd longcellen die gespaard blijven van de schadelijke invloeden van roken. Na het stoppen met roken, zouden deze gezonde cellen zich vermenigvuldigen en de aangetaste cellen vervangen. Dit zou het risico op longkanker doen dalen.

Om deze onderzoeksvraag te beantwoorden, onderzochten de wetenschappers de schade aan het DNA in de longcellen van 16 deelnemers. Via een bronchoscopie, een onderzoek met een flexibele kijkbuis waarmee de arts via de luchtwegen aan de longen kan, haalden ze deze cellen uit de longen.

Van de 16 deelnemers waren er drie kinderen, vier volwassenen die nooit gerookt hadden, zes ex-rokers en drie rokers. De onderzoekers vonden schade aan het DNA van longcellen, waarvan we weten dat het longkanker kan veroorzaken, bij:

  • Geen van de kinderen

  • 4 tot 14% van de cellen van de volwassenen die nog nooit gerookt hadden.

  • 25% van de cellen bij rokers.

Bij de deelnemers die gestopt waren met roken, was 40% van de cellen vergelijkbaar met cellen van leeftijdsgenoten die nooit een sigaret hebben aangeraakt. Bij rokers zijn deze ‘normale’ cellen zeldzaam. Dat wijst erop dat de gezonde cellen een deel van de aangetaste exemplaren vervangen hadden.

De onderzoekers besluiten dat er nu verder onderzoek moet gebeuren om uit te zoeken hoe het komt dat gezonde longcellen de beschadigde kunnen vervangen.

Hoe moeten we dit nieuws interpreteren?

Deze laboratoriumstudie met longcellen verscheen in Nature. Dat is een internationaal zeer gekend wetenschappelijk tijdschrift. Dit betekent dat we de methode en de resultaten van het onderzoek mogen vertrouwen.

Helaas betrokken ze slechts 16 deelnemers bij de studie. Dit komt omdat een bronchoscopie geen eenvoudige ingreep is. Ze moesten gebruik maken van de resultaten van personen die omwille van andere longproblemen een bronchoscopie ondergingen. Ondanks het kleine aantal deelnemers, zijn de resultaten wel belangrijk: na rookstop zouden de longcellen zich herstellen. Daardoor daalt het risico op longkanker aanzienlijk.

Nooit te laat

Volgens Tabakstop daalt het risico op longkanker met bijna 40% bij rokers die stoppen, terwijl 1 roker op 3 uiteindelijk longkanker zal krijgen. Bij volwassenen die nooit rookten is dit 1 op 100.

Dit betekent dat het nooit te laat is om te stoppen met roken. Een deel van de longcellen kan zich herstellen. Rokers stoppen soms niet omdat ze denken dat de schade aan de longcellen toch onherroepelijk is, maar dat is dus een verkeerd argument.

Conclusie

Een laboratoriumstudie vergeleek de longcellen van rokers, ex-rokers en mensen die nooit gerookt hebben met elkaar. Die studie toont aan dat de longcellen van ex-rokers kunnen herstellen van de DNA-schade die het roken veroorzaakte. DNA-schade verhoogt het risico op longkanker. Dit nieuws is hoopgevend voor alle rokers. Het is nooit te laat om te stoppen met roken.

Hulp op te stoppen met roken vind je hier: https://rookstop.vrgt.be/

Noten

  1. Yoshida K, Gowers KHC, Lee-Six H, et al. Tobacco smoking and somatic mutations in human bronchial epithelium. Nature. 2020 Jan 29.

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven