Kunnen speurhonden het coronavirus ruiken? Dit zegt de wetenschap

  • 21 december 2020
  • Patrick Mullie van Gezondheid en Wetenschap
Kunnen speurhonden het coronavirus ruiken? Dit zegt de wetenschap

Delen:

Waar komt dit nieuws vandaan?

Duitse veeartsen gingen na of honden getraind kunnen worden om het coronavirus te herkennen¹. Bij mensen die besmet geraken door het coronavirus, bevat de uitgeademde lucht scheikundige bestanddelen die honden zouden kunnen opsporen.

De onderzoekers selecteerden 8 honden die een week lang getraind werden om geuren te herkennen van coronapatiënten. Om de honden te trainen, verzamelden de onderzoekers speeksel van coronapatiënten. Via geurtrechters konden de honden op een veilige manier snuffelen. Wanneer ze erin slaagden een coronageur op te sporen, kregen ze een beloning. Er waren 7 geurtrechters, en slechts één bevatte het coronavirus. Die opstelling was uiteraard belangrijk om alles anoniem en blind te laten verlopen.

  • In gemiddeld 83% van de gevallen konden de honden een coronapositief staal correct opsporen. Sommige honden scoorden daarbij 95%, en andere slechts 70%.

  • In gemiddeld 96% van de gevallen konden de honden een coronanegatief staal correct opsporen. Daarbij scoorden sommige honden zelfs tot 99%, en andere 92%.

De onderzoekers besluiten dat honden kunnen ingezet worden om personen besmet met het coronavirus in grote groepen op te sporen.

Hoe moeten we dit nieuws interpreteren?

Deze veelbelovende studie heeft een aantal nadelen:

  • De coronapositieve speekselstalen kwamen van zwaar zieke personen uit ziekenhuizen. Het is nog niet zeker of de honden dezelfde resultaten kunnen bereiken met minder zieke personen in grote groepen mensen.

  • Er waren zeer grote verschillen tussen de honden in hun vermogen om positieve gevallen op te sporen:

    • In gemiddeld 17% van de gevallen konden de honden een positief staal niet opsporen, maar voor sommige honden liep dat op tot 30%.

    • Het lijkt dus essentieel om honden te selecteren die beter scoren.

  • In de Duitse studie werden steeds dezelfde stalen van coronapositieve personen gebruikt. Daardoor kan de hond de geur van de persoon associëren met een beloning, en niet met het coronavirus.

Kortom: de resultaten zijn verrassend, maar meer onderzoek is nodig bij grotere groepen honden alvorens we besluiten kunnen trekken.

Intussen verschenen nog andere veelbelovende studies, maar de inhoud werd nog niet gecontroleerd door collega-wetenschappers (‘peer review²’). Honden zouden het coronavirus bij personen kunnen opsporen zelfs voordat de eerste symptomen optreden. Ook dat moet verder onderzoek nog bevestigen.

Conclusie

Honden kunnen specifieke scheikundige stoffen herkennen die door personen met covid-19 worden uitgeademd. Dat opsporingsvermogen van de geteste honden verschilt echter aanzienlijk: sommige honden doen het met vrij grote nauwkeurigheid, andere zijn minder accuraat. Meer onderzoek bij grotere groepen is nodig om besluiten te trekken.

Noten

  1. (1) Jendrny P, Schulz C, Twele F, et al. Scent dog identification of samples from COVID-19 patients - a pilot study. BMC Infect Dis. 2020 Jul 23;20(1):536.

  2. Else H. Can dogs smell COVID? Here's what the science says. Nature. 2020 Nov; 587(7835): 530-531

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven