Lichaamsbeweging voorkomt zenuwschade tijdens chemotherapie

Lichaamsbeweging voorkomt zenuwschade tijdens chemotherapie

Delen:

Bij sommige kankermedicijnen, zoals oxaliplatine of vinca-alkaloïden, heeft maar liefst zeventig tot negentig procent van de patiënten pijn, evenwichtsproblemen of een verdoofd, branderig of tintelend gevoel. Deze symptomen kunnen erg beperkend zijn. En hoewel ze na de behandeling kunnen verdwijnen, worden ze bij ongeveer de helft van de patiënten chronisch. Specialisten noemen dit chemotherapie-geïnduceerde perifere neuropathie of CIPN.

Een onderzoeksteam onder leiding van sportwetenschapper dr. Fiona Streckmann van de universiteit van Basel heeft nu aangetoond dat specifieke lichaamsbeweging in combinatie met kankertherapie in veel gevallen zenuwschade kan voorkomen.

Ze voerde een onderzoek uit bij 158 kankerpatiënten, zowel mannen als vrouwen, die werden behandeld met oxaliplatine of vinca-alkaloïden. Ze verdeelde de patiënten willekeurig in drie groepen. De eerste was een controlegroep, waarvan de leden de standaardbehandeling kregen. De andere twee groepen deden tijdens hun chemotherapie twee keer per week oefeningen, waarbij elke sessie vijftien à dertig minuten duurde. De ene groep deed oefeningen die vooral gericht waren op het balanceren op een steeds instabieler oppervlak, de andere trainde op een trilplaat.

Onderschat effect

Uit de onderzoeken die de volgende vijf jaar plaatsvonden bleek dat in de controlegroep ongeveer twee keer zoveel deelnemers CIPN ontwikkelden als in elk van de oefengroepen. De oefeningen die naast de chemotherapie werden uitgevoerd, konden de incidentie van zenuwbeschadiging met vijftig tot zeventig procent verminderen. Bovendien verhoogden ze de levenskwaliteit van de patiënten, maakten ze het minder noodzakelijk om hun dosis kankermedicijnen te verminderen en daalde ook het sterftecijfer in de vijf jaar na de chemotherapie. De deelnemers die vinca-alkaloïden kregen en oefeningen uitvoerden, boekten het meeste voordeel.

De resultaten zijn belangrijk, want CIPN heeft een directe invloed op de klinische behandeling: patiënten kunnen bijvoorbeeld niet het geplande aantal chemotherapiecycli krijgen dat ze nodig hebben, de dosering van de neurotoxische middelen in de chemotherapie moet soms worden verlaagd of hun behandeling moet worden beëindigd.

In de loop der jaren is er veel geld geïnvesteerd in het terugdringen van de incidentie van CIPN, maar tot op heden is er geen effectieve farmacologische behandeling: verschillende onderzoeken hebben aangetoond dat medicijnen deze zenuwschade niet kunnen voorkomen en ook niet ongedaan kunnen maken. Dat artsen ondanks alles toch medicijnen blijven voorschrijven, is volgens Streckman omdat patiënten zwaar lijden.

Streckman benadrukt dat het positieve effect van lichaamsbeweging daarentegen wel bewezen is en erg goedkoop is, maar nog altijd enorm onderschat wordt. Ze hoopt dat er uiteindelijk meer sporttherapeuten in ziekenhuizen worden ingezet om dit potentieel beter te benutten en werkt aan richtlijnen voor ziekenhuizen, zodat ze de oefeningen kunnen integreren in de klinische praktijk als ondersteunende therapie.

Sinds 2023 voert ze onderzoek in zes kinderziekenhuizen in Duitsland en Zwitserland (PrepAIR of Preventing Sensory and Motor Dysfunctions in Children Receiving Neurotoxic Chemotherapy ) dat sensorische en motorische stoornissen moet voorkomen bij kinderen die neurotoxische chemotherapie krijgen.

Delen:

Muizen die eerder met een spoelworm werden geïnfecteerd, reageren minder heftig op een gevaarlijk griepvirus. Wat kunnen we daaruit leren?

Van een eenvoudig prikje tot een heuse operatie: doneren kan op meer manieren dan je denkt. Maar wat kan je eigenlijk allemaal afstaan, en hoe gaat dat in zijn werk?

Een doktersafspraak inplannen, je medisch dossier inkijken, of die onverklaarbare hoestsymptomen eens opzoeken: we beheren onze eigen gezondheidszorg steeds meer online. Toch als je daar de middelen, digitale en taalvaardigheden toe hebt. Want wat als die digitalisering net een muur vormt tussen jou en je hulpverlener?

De boevengildes zitten nooit stil, maar de mensen die jacht op hen maken gelukkig ook niet. De forensische wetenschap maakt overuren en komt onder meer met celisolerende lasers, eiwitidentificatie en de bestudering van genen die pas na de dood actief worden. Zo komen verkrachters en moordenaars steeds vaker van een koude kermis thuis.

In een bloedstaal zitten miljoenen cellen, elk met hun eigen kenmerken en functie. Door met behulp van licht al die cellen één voor één te analyseren, kunnen we patronen ontdekken die artsen helpen om ziektes sneller en beter te herkennen.

Ben jij altijd rond dezelfde periode verkouden, of heb je vooral last van je neus na het maaien van je gazon? Christine Breynaert, allergoloog aan KU Leuven, legt uit hoe je het verschil kan herkennen tussen een verkoudheid en een allergie.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Sinds 12 augustus is de samenstelling van je beker afhaalkoffie veranderd. Sinds die dag trad namelijk een Europees verbod op pfas in voedselverpakkingen in werking voor afhaalbakjes, koffiebekers en andere materialen die met voedsel in contact komen.

Volgens het Departement Zorg heeft een besmetting met het westnijlvirus in Vlaanderen het leven gekost aan twee mensen. Het gaat om personen die behoorden tot een risicogroep voor een ernstig ziekteverloop. Wat moet u weten over deze door muggen overgedragen ziekte?

Dit is een artikel van: Scientific American

Onderzoekers van de TU Delft bootsen de unieke verbinding tussen botten en pezen in het menselijk lichaam nauwkeurig na.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven