Mentale vermoeidheid doet ons minder zitten

Mentale vermoeidheid doet ons minder zitten

Delen:

Psychologen van de Radboud Universiteit bestudeerden het zitgedrag van meer dan 150 mensen met een kantoorbaan. De deelnemers werden vier dagen gevolgd met een activiteitmeter. ‘We keken vooral naar hoe snel mensen wisselden tussen zitten en staan’, zegt hoofdonderzoekster Pam ten Broeke. ‘Mensen doen dat zo’n honderd keer per dag. Eerder onderzoek keek alleen naar het totaal aantal uren zitten en staan per dag, en deed eigenlijk maar weinig met die al die wisselingen. Wij wilden deze wisselingen van houding juist allemaal apart bekijken.’

De onderzoekers bekeken in totaal zo’n dertigduizend transities tussen zitten en staan. ‘Op deze manier kunnen we beter verbanden leggen met andere psychologische processen die over de dag dynamisch zijn, zoals vermoeidheid of de fysieke (kantoor)omgeving waarin je je bevindt.’ De onderzoekers zagen bijvoorbeeld dat mensen in de namiddag sneller van houding wisselen, terwijl lange periodes van zitten vaker voorkomen in de ochtend.

‘Dit vonden we interessant. Hoewel mensen mentaal vermoeid zijn aan het einde van de werkdag gedragen ze zich desondanks gezonder. Dit staat in contrast met ander gezondheidsgedrag, zoals eten of sporten. Mogelijk kunnen mensen zich aan het einde van de werkdag minder goed concentreren op hun werk, en staan ze dan sneller op van hun werkplek om bijvoorbeeld iets te pakken of een korte pauze te nemen. Gezondere zitpatronen dus.’

Nieuwe interventies

Het onderzoek biedt aanknopingspunten voor interventies om gezonder zitgedrag te stimuleren. Die interventies kunnen bijvoorbeeld het wisselen tussen zitten en staan onbewust stimuleren. ‘Je kunt bijvoorbeeld spullen die je regelmatig nodig hebt, zoals een notitieblok of een prullenbak, net iets buiten handbereik zetten, zodat je iedere keer als je dit nodig hebt moet opstaan. Je plaatst die natuurlijk ook niet té ver weg, want dan bestaat weer de kans dat je alles opspaart en maar één keer opstaat. Je kan ook drinken uit een mok of een glas, in plaats van een waterkan of thermos mee te nemen naar je bureau. Op die manier moet je voor een kop koffie, thee, of een glas water telkens even opstaan. En kies voor een stoel zonder wieltjes, zodat je moet opstaan om ergens bij te kunnen en er niet gemakkelijk heen kunt rollen.’

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven