‘Micropipet’ meet stootkracht van cellen

‘Micropipet’ meet stootkracht van cellen

Delen:

Alles wat leeft ondergaat niet alleen de natuurkrachten, maar genereert ook zélf krachten. Zelfs individuele cellen – zowel cellen van ons lichaam, als individuele microben zoals bacteriën – doen dit. Logisch, anders zouden ze niet kunnen overleven. Cellen hebben immers hun krachten nodig om aan een oppervlak, of aan elkaar te blijven plakken, of om zich langsheen de bloedbaan te bewegen.

Om die krachten nauwkeurig te kunnen meten, gebruiken microbiologen momenteel nog een atoomkrachtmicroscoop, een microscoop die met een uiltradunne naald een oppervlak ‘scant’ en het zo in kaart brengt. Helaas werkt de techniek traag, en niet in real time, waardoor biologen geen krachten kunnen meten van cellen in full action.

Finse onderzoekers¹ hebben dat probleem nu verholpen. Ze ontwikkelden een microscopische pipet die individuele cellen (of cellenhoopjes) kan opzuigen zonder ze te hinderen in hun beweging. De pipet volgt dus de beweging, aangestuurd door de cellen. Door de pipet met een hypernauwkeurige lichtmicroscoop te combineren, kunnen de onderzoekers de krachten kwantificeren. Die zijn trouwens niet groter dan een paar nanonewton, evenveel als het gewicht van een miljardste deel van een chocoladereep.

Door het cellulaire krachtenspel nauwkeurig te meten, kunnen onderzoekers meer inzicht krijgen in de manier waarop specifieke cellen op medicijnen of op temperatuurswisselingen reageren, hoe ze aan hun voedingsstoffen geraken en hoe ze zich aan elkaar hechten ter vorming van een biofilm.

Noten

  1. Oliver Bäumchen, Aalto University, Helsinki, Finland in Nature Protocols

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven