Minder psoriasisklachten met minder middelen

Minder psoriasisklachten met minder middelen

Delen:

Psoriasis is een ontstekingsziekte van de huid, nagels en gewrichten. De aandoening gaat meestal gepaard met rode droge schilferende vlekken op de huid. Hoewel psoriasis nog niet te genezen valt, kwamen er de afgelopen twintig jaar wel krachtige biologics - doelgerichte medicijnen op basis van levende organismen - op de markt die de klachten sterk verminderen.

Deze IL-17 of IL-23 inhibitoren zijn levensveranderend, maar patiënten moeten ze wel levenslang gebruiken. Bovendien zijn ze behoorlijk duur, tot 17.000 euro per jaar voor de nieuwste en meest effectieve middelen.

In een nieuwe studie onder leiding van het Radboudumc in Nijmegen en het UZ Gent werden 244 patiënten uit 19 Nederlandse en Belgische ziekenhuizen geselecteerd die met de medicatie een heel goed effect hadden. Ze werden anderhalf jaar gevolgd terwijl hun medicatie stapsgewijs werd afgebouwd door de tijd tussen de injecties te verlengen.

Uit de resultaten daarvan blijkt dat biologics onder medische begeleiding afbouwen veilig kan. En dat ze bij driekwart van de patiënten even effectief waren tegen de klachten wanneer maar tweederde of zelfs maar de helft van de standaarddosering werd gebruikt.

De onderzoekers bevelen biologics nog steeds aan, maar willen wel graag in de richtlijnen laten opnemen dat de dosering in veel gevallen omlaag kan

Het afbouwen van de medicatie heeft als voordelen dat patiënten minder vaak moeten prikken en jaarlijks tot 8.500 euro kunnen besparen. ‘Sommige patiënten spuiten nog maar één keer per half jaar', vertelt arts-epidemioloog Juul van den Reek van het Radboudumc. ‘Het verlaagt ook de kans op bijwerkingen en het is veel duurzamer door minder productie en vervoer van dit soort middelen.’

Volgens dermatoloog Elke de Jong van het Radboudumc zijn patiënten vaak bang dat de klachten zullen terugkomen als ze hun medicijnen afbouwen. ‘Ze hadden vaak al een voorgeschiedenis van twintig jaar psoriasisklachten voordat ze met de biologics startten. Om met die schrik rekening te houden, mochten de proefpersonen tijdens de hele studie weer terug naar de standaarddosis als ze dat wilden, wat heel dicht aansluit bij de klinische praktijk.’

De onderzoekers bevelen biologics nog steeds van harte aan, maar willen wel graag in de richtlijnen laten opnemen dat de dosering in veel gevallen omlaag kan. ‘Deze eerste grote prospectieve studie met veel ziekenhuizen samen levert voldoende bewijs om zowel in Nederland als in België de richtlijnen aan te passen en doelmatiger om te gaan met de middelen in de zorg’, aldus hoogleraar Jo Lambert van UZ Gent.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven