Nieuw middel tegen medicijnresistente epilepsie

Nieuw middel tegen medicijnresistente epilepsie

Delen:

Epilepsie is een veelvoorkomende neurologische aandoening die wereldwijd ongeveer 80 miljoen mensen treft. Hoewel er meer dan twintig verschillende behandelingen voor de ziekte bestaan, hebben die bij dertig procent van de patiënten – zo’n 25 miljoen mensen –geen afdoend effect.

Een interdisciplinair onderzoeksteam van de KU Leuven heeft nu een mogelijke oplossing gevonden voor die medicijnresistente epilepsie. De onderzoekers ontdekten dat het enzym PHGDH, dat helpt bij de aanmaak van de aminozuren glycine en serine en dat ontstekingsreacties mildert, mogelijk een sleutelrol speelt bij deze mensen. De onderzoekers gingen dan ook op zoek naar bestaande medicijnen die het enzym PHGDH activeren en kwamen zo uit bij clioquinol, dat al veel jaren wordt gebruikt als bacterie- en schimmelwerend middel.

In verschillende diermodellen en bij onderzoek op menselijke cellen zorgde clioquinol inderdaad voor een verbetering. ‘Het middel verhoogde de activiteit van het enzym PHGDH, waardoor er minder glutamaat, een ‘activerende’ neurotransmitter, in de hersenen actief werd, en waardoor er zowel een anti-epileptisch als ontstekkingsremmend effect optrad’, vertelt dr. Karin Thevissen, innovatiemanager van het Centrum voor Microbiële en Plantengenetica van de KU Leuven.

Het middel werd ondertussen ook beperkt getest op mensen en ook die resultaten waren beloftevol. ‘We hebben clioquinol al getest bij een aantal jongvolwassenen met moeilijk behandelbare epilepsie’, vertelt kinderneuroloog Lieven Lagae. ‘Bij de meesten zagen we een positieve invloed op de levenskwaliteit van de patiënten en op de frequentie en de ernst van hun epilepsie-aanvallen.’

De behandeling komt nu nog niet op de markt, want de bevindingen moeten nog verder worden gevalideerd. De onderzoekers zetten op dit ogenblik alles in het werk voor een klinische studie met een twintigtal patiënten. Ze hopen dat de resultaten daarvan de eerste positieve bevindingen zullen bevestigen.

Opmerkelijk parcours

Het onderzoeksproject heeft een opmerkelijk parcours afgelegd. Thevissen ging twintig jaar geleden binnen een onderzoeksprogramma van het IOF (Industrieel Onderzoeksfonds) op zoek naar nieuwe antischimmelmiddelen. Ze wilde daarbij nagaan hoe schimmels zich tegen zulke middelen verdedigen. Dat datzelfde onderzoek nu kan bijdragen aan een mogelijke doorbraak voor de behandeling van epilepsie, en wie weet van nog andere aandoeningen met soortgelijke mechanismen, vindt ze heel bijzonder.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven