Nieuwe aanknopingspunten voor het verbeteren van therapie tegen kanker

Nieuwe aanknopingspunten voor het verbeteren van therapie tegen kanker

Delen:

Cytotoxische T-cellen - de soldaten van ons immuunsysteem - zijn in staat om een losse kankercel in hun eentje te doden, tot 20 keer per dag. Bij grotere tumoren daarentegen leidt de aanval van een enkele T-cel op een kankercel maar zelden tot de dood ervan. Wetenschappers van het Radboudumc ontdekten dat het doden van een tumorcel wel lukt als meerdere T-cellen samenwerken.

T-cellen en tumorcellen maken geregeld contact met elkaar. Tijdens de helft van de interacties richt de T-cel schade aan bij de tumorcel, door gaten in het celmembraan te veroorzaken, scheurtjes in het kernmembraan en schade aan het DNA. ‘Dit moet je niet zien als schieten met een bazooka, maar meer als snijden met een klein mesje’, vertelt Peter Friedl, hoogleraar Microscopische Beeldvorming van de Cel van het Radboudumc. ‘Wanneer een T-cel maar een enkele keer snijdt, dan kan de tumorcel de schade nog herstellen, net zoals ook wij van een snijwond kunnen herstellen. Maar meer schade in korte tijd kan de tumorcel doden.’

Klappen

De onderzoekers bekeken met een speciale microscoop voor levende cellen wat er gebeurt met huidkankercellen wanneer ze in contact komen met T-cellen. En ze ontwikkelden 3D-computermodellen die de interacties simuleren. Ze ontdekten zo dat tumorcellen het loodje leggen wanneer ze binnen drie uur minimaal drie keer zijn aangevallen door een T-cel. Dat kan drie keer door dezelfde T-cel zijn, maar in 80 procent van de gevallen zijn daar meerdere T-cellen bij betrokken. Bij een lage concentratie aan T-cellen krijgt de tumorcel minder schade en zal ze vaker overleven.

Het onderzoek leidt tot nieuwe aanknopingspunten voor het verbeteren van kankertherapieën. ‘We laten zien dat meerdere klappen die afzonderlijk niet tot de dood van de tumorcel leiden, dat samen wel kunnen’, vertelt Friedl. ‘Dat willen we verder stimuleren, bijvoorbeeld met medicijnen die zorgen voor een langere binding van de T-cel aan de tumorcel, en die de afweerreactie tegen tumorcellen stimuleren. Wij hebben laten zien dat een enkele T-cel dan meerdere keren schade aanbrengt aan dezelfde tumorcel.’

De onderzoekers zijn ervan overtuigd dat ze ook zeer lage doses chemotherapie of bestraling kunnen geven, waarvan de schade optelt bij de schade door de T-cellen. Ze verwachten dat ook dat de tumorcel gevoeliger zal maken en dat hij sneller zal afsterven.

Meer weten? Kijk dan deze video. Daarin zie je hoe tumorcellen (blauw) worden aangevallen door cytotoxische T-cellen (groen). In geel de uitgedeelde klappen. Aan het einde gaat de tumorcel kapot.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven