Nieuwe stap in de strijd tegen mucoviscidose

Nieuwe stap in de strijd tegen mucoviscidose

Delen:

Mucoviscidose of taaislijmziekte is een zeer frequente erfelijke aandoening. Door mutaties in het CFTR-genworden de slijmen in de longen en in de darmen onvoldoende gehydrateerd. Daardoor ontstaat taai slijm dat bacteriën niet meer efficiënt kan doden en krijgen patiënten problemen in de ademhaling en in de spijsvertering.

Het probleem bij mucoviscidose bestaat erin dat het CFTR-gen de code bevat voor een ionenkanaal in de longen en in de darmen. Zo’n ionenkanaal is een microscopisch sluisje in de celwand waarlangs deeltjes chloride en bicarbonaat, die nodig zijn voor de hydratatie van de slijmen, de cel kunnen in- en uitstromen. Bij mucoviscidose werkt dat kanaaltje onvoldoende.

Om het muco-gen te corrigeren, ontwikkelden onderzoekers van de Universiteit van Trento CRISPR-Cas-scharen die de mutaties kunnen herstellen. Onderzoekers van de KU Leuven brachten deze scharen in organoïden in, dat zijn driedimensionale celculturen gemaakt van biopsieën uit de darmen van mucopatiënten, een soort minidarmpjes zeg maar die het mucogen bevatten. Ook ontwikkelden de Leuvense onderzoekers gestripte virussen die de cel kunnen indringen en de scharen tot in de cellen kunnen transporteren.

De Leuvense onderzoekers onderzochten of ze er op die manier in slaagden om het transport van de chloridedeeltjes te herstellen. ‘Dat konden we makkelijk nagaan door te controleren of de minidarmpjes begonnen op te zwellen’, vertelt Marianne Carlon, een van de onderzoekers. ‘Als de kanaaltjes open gaan, laten ze de chloridedeeltjes door. Die trekken op hun beurt door osmose water aan naar het binnenste van de organoïden, waardoor ze opzwellen.’

De onderzoekers zijn ervan overtuigd dat de techniek in de toekomst ook kan worden gebruikt om niet alleen mutaties bij mucoviscidose te herstellen, maar ook die bij andere genetische ziekten

Volgens de onderzoekers is nog veel meer onderzoek nodig om de techniek ook bij mucopatiënten te gebruiken. Ze zijn ervan overtuigd dat de techniek in de toekomst wellicht ook kan worden gebruikt om niet alleen mutaties bij mucoviscidose te herstellen, maar ook die bij andere genetische ziekten.

Op de afbeelding hierboven is een dwarsdoorsnede van de minidarmpjes te zien waarop ze opzwellen, dus dat de functie van het CFTR-eiwit hersteld is.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven