Ochtendmens? Bedank de Neanderthaler!

Ochtendmens? Bedank de Neanderthaler!

Delen:

Wetenschappers van de Amerikaanse Vanderbilt University School of Medicine ontdekten namelijk dat we het vermogen om fris en monter op te staan vermoedelijk erfden van de Neanderthaler. De eerste moderne mensen (Homo sapiens) die in Eurazië aankwamen, moesten zich hier aanpassen aan een veel grotere variatie in daglengte. Zoals je weet, worden de dagen hier veel korter in de winter en veel langer in de zomer, terwijl de daglengte in de Afrikaanse thuis van onze voorouders veel constanter is.

Volgens de Amerikaanse onderzoekers had de moderne mens het daarom aanvankelijk zeer moeilijk om vroeg op te staan – tot hij zich mengde met de Neanderthaler. Die leefde al veel langer in Europa en Azië, en beschikte wel al over de genetische tools om een vroege vogel te kunnen zijn. Door kruisingen tussen moderne mensen en Neanderthalers kwam die ingebouwde klok ook in ons genoom terecht, wat tot op vandaag de kans verhoogde om een ochtendmens te zijn.

Dat is trouwens niet de enige genetische erfenis van de Neanderthaler. Naar schatting een tot vier procent van het DNA van alle niet-Afrikaanse mensen is afkomstig van onze uitgestorven neven en nichten (inderdaad, Afrikaanse mensen ten zuiden van de Sahara bezitten geen of amper Neanderthaler-DNA). De eigenschappen gelinkt aan het Neanderthaler-DNA hielpen ons duizenden jaren geleden overleven, maar bezorgen ons nu in combinatie met de moderne westerse levensstijl ook kopzorgen. Zo legden wetenschappers al verbanden tussen Neanderthalergenen en alcoholisme, zwaarlijvigheid, allergieën en depressie.

In 2021 ontdekten onderzoekers zelfs dat een genvariant van de Neanderthaler het risico op ernstige complicaties door covid-19 kan verhogen, maar even later botsten ze op nog een andere variant die de drager ervan net beschermt tegen die complicaties.

En nog even rechtzetten: lange tijd werd beweerd dat roodharigen afstammen van de Neanderthaler, maar dat is fake news. De Neanderthaler bezat de genen voor rood haar zelfs niet eens. De Neanderthaler is uitgestorven, maar leeft dus nog na in onze genen. Meer zelfs, doordat we intussen met zoveel individuen zijn die elk een beetje Neanderthaler-DNA meedragen, is er nooit meer Neanderthaler-DNA op aarde geweest dan vandaag.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven