Octopusachtige tentakels helpen kankercellen om weefsel binnen te dringen

Octopusachtige tentakels helpen kankercellen om weefsel binnen te dringen

Delen:

Met behulp van octopusachtige tentakels benadert een cel zijn doelwit, zoals een roofdier dat zijn prooi opspoort. Deze achtervolging werd op nanoschaal waargenomen door een microscoop aan de Universiteit van Kopenhagen. De microscoopopname laat een menselijke immuuncel zien die een bacterie achtervolgt en vervolgens verslindt: een ontdekking die implicaties zou kunnen hebben voor onderzoek naar kanker, neurologische aandoeningen en nog veel meer.

Met hun nieuwe studie heeft een team van Deense onderzoekers bijgedragen aan het wereldwijde begrip van hoe cellen octopusachtige tentakels, filopodia genaamd, gebruiken om zich in ons lichaam te verplaatsen. Deze filopodia helpen een cel om zich naar een bacterie te bewegen en fungeren tegelijkertijd als sensorische voelsprieten die de bacterie als prooi identificeren. Het team laat zien hoe de filopodia kunnen roteren en zich mechanisch gedragen, bijvoorbeeld zoals een kankercel die nieuw weefsel binnendringt.

Figuur: De mechanische functie van filopodia kan worden vergeleken met een rubberen bandje. Ongedraaid heeft een elastiekje geen kracht. Maar als je het draait, trekt het samen. Deze combinatie van draaien en samentrekken helpt een cel gericht te bewegen en maakt de filopodia zeer flexibel. (Credit: Niels Bohr Institute / University of Copenhagen)

Het ontdekte mechanisme blijkt een geconserveerd proces dat zowel in stamcellen als in kankercellen kan worden waargenomen, zo schrijft het team in het tijdschrift Nature Communications. Door de filopodia van kankercellen te remmen, bestaat er een kans dat de groei van kanker kan worden gestopt. Maar ook in andere celtypes kan het relevant zijn om het belang van filopodia verder te bestuderen. Voorbeelden zijn embryonale stamcellen en hersencellen, die tijdens hun ontwikkeling sterk afhankelijk zijn van filopodia.

Optisch pincet

De belangrijkste reden dat het team erin slaagde om als eerste het mechanische gedrag van filopodia te beschrijven, is het gebruik van unieke apparatuur, evenals bekwame onderzoekers met enorme ervaring in het werken met optische pincetten. Wanneer een object buitengewoon klein is, wordt het mechanisch onmogelijk om het vast te houden. Het kan echter worden vastgehouden en verplaatst met behulp van een laserstraal met een golflengte die zorgvuldig is gekalibreerd op het object dat wordt bestudeerd. Dit wordt een optisch pincet genoemd.

Hoogleraar Cancer Drug Target Discovery Erik Danen (Universiteit Leiden): ‘Het is een interessante studie die een nieuw mechanisme ontdekt waarmee filopodia de cel helpen om de omgeving af te tasten. Van deze “tentakeltjes” was al bekend dat ze belangrijk zijn om cellen door weefsels te laten bewegen of bijvoorbeeld bloedvaten in of uit te kruipen. De onderzoekers laten nu ook zien dat het cytoskelet in de filopodia rotaties ondergaat. Het cytoskelet of celskelet is een netwerk van fibers en buisjes dat de cel stevigheid, vorm en beweeglijkheid geeft.’

Professor in Experimentele Oncologie Frank Kruyt (Rijksuniversiteit Groningen): ‘Mechanismen verantwoordelijk voor kankercelmigratie en hun invasieve gedrag kunnen mogelijk gebruikt worden om nieuwe therapieën te ontwikkelen die de uitzaaiing van kanker verminderen. In de huidige studie wordt verder niet bediscussieerd of de bevindingen eventueel een therapeutisch aangrijpingspunt opleveren. Dat hoeft ook niet aangezien het hier fundamenteel onderzoek betreft naar de werking van filopodia. Vervolgonderzoek zal nu vervolgens moeten uitwijzen of het gevonden mechanisme geschikt is voor de ontwikkeling van een nieuwe kanker-specifieke behandeling.’

Bron: Nature Communications

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven