Onderzoek naar de langetermijngevolgen van covid-19 gaat van start

Onderzoek naar de langetermijngevolgen van covid-19 gaat van start

Delen:

De meeste covidpatiënten herstellen snel en volledig van covid-19, maar uit gegevens die sinds het begin van de pandemie zijn verzameld, blijkt dat bij heel wat patiënten de symptomen van de ziekte weken tot maanden langer blijven aanhouden dan verwacht. Schattingen over hoeveel patiënten aan long covid lijden lopen uiteen.

Volgens Jill Pell, professor volksgezondheid aan de Universiteit van Glasgow, is het van cruciaal belang om te achterhalen hoeveel mensen er precies aan long covid lijden. Ook wil zij in kaart brengen wat de langetermijneffecten van de relatief nieuwe ziekte precies zijn, zodat artsen systemen kunnen opzetten om de problemen vroegtijdig op te sporen, ze patiënten de best mogelijke behandeling en zorg kunnen geven, en ze beter kunnen voorspellen wie blijvende zorg en ondersteuning nodig heeft.

Om dat allemaal uit te analyseren, zette Pell het ambitieuze onderzoeksproject CISS (Covid in Scotland Study) op. Alle Schotse volwassenen die ooit positief testten op covid-19 worden binnenkort uitgenodigd om een speciaal ontworpen app te installeren. Daarin krijgen ze vragen over hun fysieke en mentale gezondheid, zowel voor als na covid-19, kunnen ze aangeven hoe lang de ziekte hun leven heeft beïnvloed en welke symptomen ze hebben ondervonden. Ze krijgen de vragen ook nog eens 12, 18 en 24 maanden na hun eerste positieve test. Bij een deel van de patiënten zijn er bovendien een-op-een interviews gepland om de problemen in detail te bespreken.

Terugkerende symptomen

Een groep van controlepersonen die tot nog toe alleen negatief testen op covid-19 krijgen dezelfde vragen. Bedoeling daarvan is de verschillen tussen hen en patiënten die ooit besmet waren met het coronavirus nog beter in kaart te brengen.

Er bestaan al studies naar de langetermijneffecten van covid-19, maar de meeste daarvan beperken zich tot patiënten die in het ziekenhuis zijn opgenomen, waardoor slechts een klein deel van de geïnfecteerden wordt bestudeerd. Tot dusver blijkt dat de meest voorkomende aanhoudende symptomen ademnood en vermoeidheid zijn, al zijn er ook andere. Er zijn ook aanwijzingen dat sommige mensen aanvankelijk herstellen van de ziekte, maar dat hun symptomen later terugkeren.

Volgens Eva Van Braeckel, longarts in het UZ Gent, kan zo’n studie interessant zijn. Vooral  als de bevraging prospectief (vooruitkijkend in de tijd) verloopt. Bij een retrospectieve bevraging (die terugkijkt in de tijd) kan er volgens haar sprake zijn van recall bias, een systematische fout die wordt veroorzaakt door onnauwkeurige en onvolledige herinneringen. ‘Om betrouwbare resultaten op te leveren zou je in principe élke Schot die positief test prospectief moeten bevragen’, vertelt ze.

Prof. Sabeth De Waele, hoofd Intensieve Geneeskunde van het UZ Brussel, vindt de studie ook voor België een interessant concept, maar heeft er geen weet van dat er in ons land iets dergelijks gepland staat. Ze zou het een goed idee vinden om de studie multicenter uit te voeren.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven