Ongeboren baby’s hebben al roet in hun longen, lever en hersenen

Ongeboren baby’s hebben al roet in hun longen, lever en hersenen

Delen:

Het team van de Universiteit Hasselt en de Universiteit van Aberdeen toonde eerder al aan dat er in alle trimesters van de zwangerschap roetdeeltjes in de placenta terug te vinden zijn. ‘Sinds onze ontdekking dat blootstelling aan luchtvervuiling bij zwangere vrouwen ervoor kan zorgen dat minuscule roetdeeltjes in de placenta terechtkomen, wilden we nagaan welke impact die roetvervuiling precies kan hebben op de ontwikkeling van de foetus in de baarmoeder,’ vertelt prof. dr. Tim Nawrot (UHasselt).

In de nieuwe studie zagen de onderzoekers voor het eerst dat roetdeeltjes niet in de placenta blijven zitten, maar een weg vinden tot in de organen van de foetus die nog in volle ontwikkeling zijn. Vooral het feit dat de roetdeeltjes in de nog volop ontwikkelende hersenen terechtkomen, is volgens prof. dr. Paul Fowler van de Universiteit van Aberdeen onrustwekkend. ‘Het betekent dat deze nanopartikels via de hersenen in contact komen met het volledige netwerk van cellen en organen in het lichaam van de foetus en hierop kunnen inwerken’, vertelt hij.

De studie bewijst volgens de onderzoekers nog maar eens het belang om de uitstoot van roetdeeltjes, voornamelijk door verbranding van fossiele brandstoffen, te limiteren. Zeker omdat deze vervuiling al een rol kan spelen in de vroegste stadia van de menselijke ontwikkeling. In verder onderzoek willen ze de mechanismen achter deze gezondheidsrisico’s verder bestuderen en ontrafelen.

Blootstelling aan luchtvervuiling tijdens de zwangerschap en kindertijd werd eerder al gelinkt aan een verhoogde kans op een doodgeboren kind, vroeggeboorte, lager geboortegewicht of een verstoorde hersenontwikkeling, met mogelijke gevolgen op latere leeftijd.

Is een mondmasker efficiënt om de schadelijke effecten van luchtvervuiling in druk (auto)verkeer tegen te gaan?

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven