Ontsteking in nekspier verklaart hoofdpijn

Ontsteking in nekspier verklaart hoofdpijn

Delen:

De meest voorkomende primaire hoofdpijnen zijn spanningshoofdpijn en migraine. Spanningshoofdpijn is te herkennen aan een beklemmend gevoel in het hoofd en milde tot matige doffe pijn aan beide kanten ervan, en wordt meestal in verband gebracht met stress en spierspanning. Migraine gaat gepaard met een hevig kloppende pijn, is meestal erger aan één kant van het hoofd, en veroorzaakt vaak misselijkheid, zwakte en lichtgevoeligheid.

De precieze oorzaken van primaire hoofdpijn zijn nog steeds niet volledig duidelijk. Hoewel nekpijn vaak wordt geassocieerd met spanningshoofdpijn en migraine, bestaan er geen objectieve biomarkers die wijzen op de betrokkenheid van ontsteking of irritatie van de nekspieren of van het bindweefsel dat die spieren omgeeft.

Duitse onderzoekers onder leiding van radioloog Nico Sollmann van het Universitair Ziekenhuis in Ulm wilden de betrokkenheid van de monnikskapspier – de ruitvormige spier aan de bovenkant van de rug en de nek – bij primaire hoofdpijnaandoeningen onderzoeken. Ze selecteerden vijftig proefpersonen. Zestien hadden last van spanningshoofdpijn, twaalf ervaarden zowel spanningshoofdpijn als migraine, en de overige tweeëntwintig waren gezonde controlepersonen.

De monnikskapspier (rode gebieden) bij een 25-jarige vrouw en bij een 24-jarige man.

Subtiele ontstekingen

Aan de hand van MRI-beelden probeerden ze subtiele ontstekingen in de monnikskapspieren vast te stellen om associaties te vinden tussen de ontstekingswaarden van de spieren en de frequentie van hoofd- en nekpijn. Uit de resultaten bleek dat de nekspieren de hoogste ontstekingswaarden vertoonden in de groep met zowel spanningshoofdpijn als migraine. Die ontstekingswaarden waren significant geassocieerd met het aantal dagen hoofdpijn en met de aanwezigheid van nekpijn.

Volgens de onderzoekers is dit het eerste objectieve bewijs van de zeer frequente betrokkenheid van de nekspieren bij primaire hoofdpijn. Ze zijn ervan overtuigd dat behandelingen die zich richten op de nekspieren kunnen leiden tot een gelijktijdige verlichting van zowel nek- als hoofdpijn. En dat niet-invasieve behandelingsopties die direct gericht zijn op de plaats van de pijn in de nekspieren zeer effectief kunnen zijn en veiliger dan systemische geneesmiddelen.

Sollmann is er bovendien van overtuigd dat de ontstekingswaarden in de nekspieren hen in staat stellen om een onderscheid te maken tussen gezonde personen en patiënten die lijden aan primaire hoofdpijn. En dat de beeldvormingsaanpak de patiëntenselectie voor bepaalde behandelingen kan vergemakkelijken.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven