Pleister helpt tegen pinda-allergie bij peuters

Pleister helpt tegen pinda-allergie bij peuters

Delen:

Er bestaat tot nog toe geen goedgekeurde behandeling voor pinda-allergie bij kinderen jonger dan vier jaar. De standaardaanpak om daarmee om te gaan is simpelweg pinda’s vermijden. Maar toevallige blootstellingen blijven mogelijk en kunnen acute ernstige gevolgen hebben. Anafylaxie bijvoorbeeld is een zware allergische reactie die snel kan evolueren naar een levensbedreigende situatie.

Wetenschappers van de National Institutes of Health onderzochten de werkzaamheid en veiligheid van immunotherapie bij peuters met pinda-allergie door gebruik te maken van een pleister die pinda-eiwit op de huid aanbrengt.

Pindapleister

Ze voerden een dubbelblinde, gerandomiseerde, placebogecontroleerde studie uit bij kinderen van één tot drie jaar met een pinda-allergie. Patiënten met een uitlokkende dosis – de dosis die bij een patiënt nodig is om een allergische reactie uit te lokken – van 300 mg of minder pinda-eiwit, werden ofwel toegewezen aan de interventiegroep of aan de placebogroep. Ze kregen gedurende twaalf maanden respectievelijk een pindapleister of een placebo.

Van de 362 patiënten voltooide 84,8 procent de studie. Twee derde van de kinderen in de interventiegroep kon na een jaar therapie veilig een hoeveelheid pinda-eiwit innemen. De hoeveelheid daarvan hing af van hoe gevoelig ze waren voor pinda-eiwit bij het begin van de studie. In de placebogroep bereikte maar een op drie kinderen dit punt.

Anafylaxie trad op bij 7,8 procent van de patiënten in de interventiegroep en bij 3,4 procent in de placebogroep, ongeacht of dat gerelateerd was aan de behandeling of niet. Behandelingsgerelateerde anafylaxie trad op bij 1,6 procent van de patiënten in de interventiegroep en bij niemand in de placebogroep.

Twaalf maanden immunotherapie met deze pleister desensibiliseert dus de pinda-allergie van de meeste kinderen van één tot drie jaar en kan de dosis pinda die allergische symptomen veroorzaakt verhogen.

Wat is een allergie?

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven