Prostaatmedicijn remt parkinson

Prostaatmedicijn remt parkinson

Delen:

Het prostaatmedicijn remt de progressie van parkinson af, zo blijkt uit onderzoek van onder meer de University of Iowa Health Care in samenwerking met de Capital Medical University in Beijing.

Bij parkinson ontstaat in de hersenen een tekort aan de neurotransmitter dopamine, doordat cellen die dopamine produceren doodgaan. Het tekort aan dopamine zorgt voor problemen met het aansturen van spieren.

Celdood wordt afgeremd

Het internationale onderzoeksteam ontdekte dat het medicijn Terazosin het doodgaan van cellen kan blokkeren. Terazosin behandelt normaal gezien de symptomen van een vergrote prostaat zoals veel en vaak plassen en ongewenst urineverlies. Doordat het medicijn het enzym PGK1 activeert, krijgen cellen meer energie en sterven ze minder snel. Uit eerder onderzoek bleek al dat een tekort aan energie een rol speelt bij het afsterven van cellen in parkinson. Na deze ontdekking vroegen de wetenschappers zich af of Terazosin de celdood in parkinson zou kunnen afremmen.

Om hun idee te onderzoeken gaven ze verschillende diermodellen met parkinson het medicijn. De wetenschappers zagen alle dieren beter worden, zowel op cellulair niveau als in hun beweging. Zo zagen ze dat Terazosin het afsterven van de cellen kon afremmen en in sommige gevallen zelfs helemaal wist te stoppen. Daarnaast wisten de wetenschappers celdood te voorkomen in de diermodellen die nog niet ziek waren maar dat zonder medicijn wel zouden worden.

Meer onderzoek nodig

De onderzoekers wilden nog uitzoeken of het medicijn bij mensen ook zo goed werkte. Daarvoor raadpleegden ze de gegevens van dertien mannen die, vanwege prostaatproblemen, al Terazosin gebruikten. Ze vergeleken de groep met mannen die andere medicijnen voor hetzelfde probleem slikten. Uit de vergelijking bleek dat mannen die Terazosin gebruikten inderdaad minder last hadden van progressieve motorische stoornissen.

Er bestaan al wel medicijnen tegen parkinson, maar die verlichten de symptomen enkel. Dit zou het eerste middel zijn dat de progressie van de ziekte kan remmen. Voordat het op de markt komt, gaan de wetenschappers eerst meer onderzoek met grotere groepen doen.

De bevindingen zijn gepubliceerd in het vakblad Journal of Clinical Investigation.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven