Roet al heel vroeg in placenta

Roet al heel vroeg in placenta

Delen:

Bij de verbranding van fossiele brandstoffen zoals diesel komen roetdeeltjes in de lucht terecht die kankerverwekkend zijn. Wetenschappers vermoeden al langer dat roetdeeltjes via de placenta overgedragen kunnen worden naar de foetus, net zoals voedingsstoffen en zuurstof. Maar tot nu toe werd dat nog nooit echt vastgesteld. Dr. Tim Nawrot en dr. Hannelore Bové van de UHasselt slaagden daar wel in.

Bové onderzocht 28 placenta’s met een lasertechniek waarmee ze eerder al roetdeeltjes kon vaststellen in urine en bloedstalen. Bij tien moeders die tijdens de zwangerschap waren blootgesteld aan een hoge graad van luchtvervuiling (2,42 microgram per m³) stelde ze in de placenta een hoge concentratie roetdeeltjes vast. Bij tien moeders blootgesteld aan een lage graad van luchtvervuiling (0,63 microgram per m³), lag de concentratie roetdeeltjes in de placenta beduidend  lager.

Opvallend was verder dat aan de foetale zijde van de placenta een hogere concentratie roetdeeltjes zat dan aan de zijde van de moeder. Dat betekent dat roetdeeltjes zich geleidelijk aan opstapelen aan de kant van de foetus.

Wat de impact is van roetvervuiling op de foetus en op het kind later, weten de onderzoekers nog niet. Dat moet nog verder worden onderzocht. Wel werd luchtvervuiling al in verband gebracht met vroeggeboortes en met een lager geboortegewicht.Bovendien staat het vast dat in de vroege fase van de zwangerschap, waarin Bové en Nawrot de roetvervuiling konden vaststellen, het kind zeer kwetsbaar is omdat het net dan in volle ontwikkeling is.

Op dit moment zijn er nog geen richtlijnen over hoeveel roetdeeltjes in de lucht toegelaten zijn. Maar de onderzoekers zijn ervan overtuigd dat ingrijpen noodzakelijk is: ‘Net zoals we nu verrast terugkijken op het feit dat roken enkele decennia geleden nog overal toegelaten was, zullen we over vijftig jaar terugkijken naar dit tijdperk van roetverontreiniging en zullen we geschokt zijn dat we er zo lang, zo weinig tegen hebben gedaan’, vertelt Nawrot.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven