Slim implantaat verhelpt ongewild urineverlies

© Miriam Alonso

Delen:

Een derde tot de helft van alle volwassen vrouwen lijdt aan ongewild urineverlies. Dat blijkt uit internationale studies. De twee meest voorkomende vormen zijn inspanningsgebonden urineverlies, wat kan optreden als je hoest of wanneer je iets moet tillen, en aandrangincontinentie, waarbij je plots een dwingende en niet te stoppen aandrang voelt om te plassen.

Slechts een minderheid van de patiënten wordt behandeld, ook al zijn er verschillende implantaten beschikbaar. ‘Vaak werken ze maar in op een deel van de klachten’, vertelt Stefan De Wachter, die als uroloog verbonden is aan het UZ Antwerpen en de Universiteit Antwerpen. ‘Bovendien evolueren ze niet mee met de klachten, waardoor patiënten na verloop van tijd opnieuw urineverlies ervaren. Of ze werken alleen in op de blaas, terwijl ze ook de sluitspier moeten stimuleren om urineverlies te voorkomen.’

Onderzoekers van de University of Oxford, de UAntwerpen en het UZA sloegen de handen in elkaar. Ze ontwikkelden een ‘slimme’ neurostimulator die de schaamzenuw van patiënten stimuleert. Deze zenuw zorgt ervoor dat de sluitspier sluit en patiënten hun plas beter kunnen ophouden.

Om het systeem in te planten ontwikkelden de onderzoekers een nieuwe heelkundige techniek. Met een minimale chirurgische ingreep waarvoor slechts drie kleine insnedes in de huid nodig zijn implanteren ze elektroden naast de schaamzenuw.

Het implantaat neemt er de bestaande fysiologische reflexen van de patiënt waar, interpreteert ze en versterkt ze wanneer dat nodig is. De stimulatie past zich aan de signalen van de patient aan, waardoor ze in verschillende omstandigheden de normale blaasfunctie kan herstellen. Het implantaat zorgt voor het ontspannen van de blaas bij aandrangincontinentie en voor het sluiten van de sluitspier bij inspanningsgebonden urineverlies.

In het UZ Antwerpen loopt momenteel een pilootstudie met het systeem. Voorlopig kregen al drie vrouwen de neurostimulator ingeplant. De komende maanden staan er nog twaalf ingrepen gepland. Volgens De Wachter zijn de eerste bevindingen over de haalbaarheid van de chirurgische ingreep en over de therapie veelbelovend.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven