Suiker maakt kinderen niet hyperactief

Suiker maakt kinderen niet hyperactief

Delen:

Waar komt dit nieuws vandaan?

Een luisteraar van Radio 1 vroeg aan het radioprogramma Nieuwe Feiten of te veel suiker haar kinderen hyperactief maakt. Na een kinderfeestje komen haar kinderen vaak hyperkinetisch en overgestimuleerd terug. De boosdoener daarbij is volgens haar de ‘sugar rush’. Voedingsexpert Christophe Matthijs van de KU Leuven vertelt dat dat niet klopt: ‘Veel ouders denken dat hun kind hyperactief is door suiker, maar dat is een fabel.’ De mythe van de ‘sugar rush’ blijft echter tot op de dag van vandaag bestaan. Hoe komt dat en waar komt ze vandaan?

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

Is suiker gezond of ongezond?

Het staat buiten kijf dat ons lichaam suiker nodig heeft als energiebron. Suiker zorgt ervoor dat onze lichaamscellen hun werk kunnen doen. Zonder kunnen we dus niet leven. Te veel suiker daarentegen is ongezond. Het leidt tot overgewicht, diabetes, hart- en bloedvatziekten en tandbederf (cariës) (2).

Feit of fabel? Fabel!

Een ‘sugar rush’ bestaat niet: suiker maakt kinderen niet hyperactief. De mythe dat suiker kinderen hyperactief maakt, bestaat al sinds de jaren ’20, maar komt vooral van studies uit de jaren '70 en '80. Toen werd gedacht dat suiker ADHD kon verergeren. Maar nieuwere en betere studies herhaalden dit onderzoek en tonen aan dat suiker geen invloed heeft op het gedrag of de prestaties van kinderen (1, 3, 4).

Veelgestelde vragen

Wat maakt kinderen dan wel hyperactief na een feestje?

Het klopt dat kinderen zich na een druk kinderfeestje vaker hyperactief gedragen. Maar dat komt door een en-enverhaal van verschillende stimulerende factoren (1).

  • Kinderen worden vaak actiever na een feestje omdat ze enthousiast zijn over het feestje en om met elkaar te spelen.

  • Ze bewegen veel.

  • Ze zijn vaak extra vermoeid, waardoor ze nog enthousiaster kunnen worden (1).

Het kind is dus wel overgestimuleerd, maar dat heeft niets met de suiker in de pannenkoeken of taart te maken.

Vermijd toegevoegde suiker

Hoewel suiker geen hyperactiviteit veroorzaakt, is het nog steeds verstandig om toegevoegde, of ‘vrije’, suikers te vermijden. Daaronder valt bijvoorbeeld de suiker die we in koffie of thee doen en die producenten toevoegen aan de bereiding van koekjes, frisdrank enzovoort. Zo geef je je kind minder kans op overgewicht en tandbederf (cariës).

De WHO raadt aan om minder dan 10% van je dagelijkse energiebehoefte uit vrije suikers te halen, het liefst zelfs minder dan 5% (2). Natuurlijke suikers, zoals die in vers fruit en melk, zijn daarentegen wel een goede bron van suiker (1, 2). Dat geldt zowel voor kinderen als voor volwassenen.

Conclusie

Kinderen worden niet hyperactief van suiker, ondanks wat veel ouders denken. Vele goede studies tonen aan dat suiker geen invloed heeft op het gedrag of de prestaties van kinderen. De uitspraak van voedingsdeskundige Christophe Matthijs is dan ook waar. Kinderen zijn na feestjes vaak hyperactief door een combinatie van allerlei stimulerende factoren die bij de feestvreugde horen, en niet door suiker.

Referenties

Hoe komt het dat suiker in de keukenkast hard wordt?

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven