Telewerken heeft positief effect op slaap

Telewerken heeft positief effect op slaap

Delen:

Het onderzoek is gebaseerd op een online bevraging in elf talen, waaraan tussen begin april en eind mei van dit jaar meer dan zevenduizend mensen deelnamen. Uit het onderzoek blijkt onder andere dat alternatieve werkvormen zoals telewerk een positief effect kunnen hebben op de slaap. Mensen die niet op de werkvloer aanwezig moesten zijn, hadden meer ruimte om zelf te bepalen wanneer ze naar bed gingen en opstonden. Daardoor konden ze de bedtijden beter afstemmen op hun lichamelijke nood aan slaap. En thuiswerkers ervoeren ook minder stress omdat hun risico op een coronabesmetting lager was. Andere mogelijke verklaringen van de resultaten, maar waar niet specifiek naar gevraagd is, zijn: minder pendelstress, flexibeler werkrooster en een betere work-life balans.

Slechte slapers slapen nog slechter

Helaas lagen heel wat mensen ook wakker tijdens de lockdown. Ze brachten meer uren in bed door, maar sliepen er daarvan minder. Bij respondenten die al voor de lockdown last hadden van slapeloosheidssymptomen duurde het zelfs tot 25 minuten langer om in slaap te vallen. Het gaat om mensen met onder andere niet-herstellende slaap, die moeite hebben om in- en door te slapen, slecht gehumeurd of gemakkelijk geïrriteerd zijn, vermoeid zijn, concentratie- en geheugenproblemen hebben of depressieve gevoelens hebben. Deze groep sliep gemiddeld driekwartier minder dan respondenten die weinig of geen klachten hebben. Het aantal mensen met slapeloosheidsklachten nam bovendien toe: 19% van de deelnemers rapporteerde matige tot ernstige symptomen. Dat is goed voor een bijna verdrievoudiging, want voor de pandemie was dat slechts 7%.

Hoe slaap ik beter?

Tijdens de lockdown belden we met slaapgeneeskundige Olivier Mairesse over dit onderzoek, maar ook over slaapproblemen in het algemeen. Je kan dat gesprek hier of via je favoriete podcastkanaal herbeluisteren.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven