Terugblik 2025 - Darmbacteriën betrokken bij toename van darmkanker bij jonge patiënten

Terugblik 2025 - Darmbacteriën betrokken bij toename van darmkanker bij jonge patiënten

Delen:

Darmkanker is een van de meest voorkomende en dodelijke kankers, zowel in België als wereldwijd. Een opvallende trend is dat deze ziekte steeds vaker voorkomt bij mensen jonger dan 50 jaar (early-onset darmkanker). Darmkanker kan dus niet langer gezien worden als een ouderdomsziekte. Waarom juist jongere mensen vaker getroffen worden, bleef lange tijd onduidelijk, maar een van de meest opmerkelijke inzichten van 2025 brengt hierin verandering.

De aandacht gaat vooral uit naar darmbacteriën die het pks-gencluster dragen en colibactine produceren, een molecule die zeer specifieke DNA-schade veroorzaakt. Die schade laat een herkenbare “vingerafdruk” achter in het genetisch materiaal, een patroon dat we in ongeveer één op acht darmtumoren terugvinden.

Een grote internationale studie uit 2025 toonde aan dat deze colibactine-gerelateerde DNA-afdruk vaker voorkomt in tumoren van jongere patiënten. Opvallend genoeg konden onderzoekers de bacteriën zelf niet consequent terugvinden. Dat wijst erop dat de blootstelling waarschijnlijk vroeg in het leven heeft plaatsgevonden, tijdens kindertijd of adolescentie, en dat de bacterie later verdwenen kan zijn, terwijl de DNA-schade wél aanwezig blijft.

Cruciaal is dat deze DNA-afdruk werd gelinkt aan vroege mutaties in sleutelgenen zoals APC, die een eerste stap vormen in de ontwikkeling van darmkanker. Daarmee wordt het aannemelijk dat colibactine-producerende bacteriën niet louter toevallige passanten zijn, maar actief kunnen bijdragen aan het starten van tumorvorming.

Deze bevinding maakt 2025 tot een kantelpunt: het verschuift het debat over early-onset darmkanker van uitsluitend leefstijl- of omgevingsfactoren naar de mogelijkheid dat microbiële mutagenen (bacteriën die DNA beschadigen) een veel grotere rol spelen dan tot nu toe werd aangenomen. Bovendien opent dit de deur naar preventieve en therapeutische strategieën die zich niet richten op de tumor zelf, maar op de microben die mogelijk aan de basis liggen. Als deze inzichten zich verder bevestigen, kan dit de manier waarop we darmkanker voorkomen en behandelen ingrijpend veranderen.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven