Testosteron als toetssteen in de sport

Testosteron als toetssteen in de sport

Delen:

Openingsbeeld: De Zuid-Afrikaanse Caster Semenya tijdens de 400 meter op de Memorial Van Damme in 2016. © Nicolas Lambert / Belga

Transvrouwen mogen vanaf 31 maart niet langer deelnemen aan wedstrijden van de atletiekfederatie van World Athletics. Dat maakte de wereldatletiekbond gisteren bekend. Het gaat om atleten die als jongen door hun puberteit zijn gegaan.

De organisatie scherpte ook de regels aan voor vrouwen met verschillen in geslachtsontwikkeling (vrouwen met XY-chromosomen in plaats van XX-chromosomen). Om aan internationale wedstrijden te kunnen deelnemen, moeten zij vanaf april minstens twee jaar onder de limiet blijven van 2,5 nanomol testosteron per liter bloed. Momenteel is dat nog 5 nanomol. De nieuwe regel is van toepassing op alle afstanden – de huidige norm geldt enkel voor afstanden tussen de 400 en 1.500 meter.

Die laatste beslissing dreigt de ambities van atletes als Christine Mboma en Caster Semenya verder te fnuiken. De Zuid-Afrikaanse Semenya won in 2016 Olympisch goud op de 800 meter en is een heldin in haar thuisland. Vijf jaar later kon ze op de Spelen in Tokio niet langer deelnemen op die afstand vanwege de testosteronnorm.

In de loop van de moderne atletiekgeschiedenis zijn de regels over wie telt als ‘echte vrouw’ wel vaker verschoven. Atleten diskwalificeren op basis van hun natuurlijke testosteronspiegel is een van de laatste wettelijke vormen van discriminatie in de sport.

De Namibische Christine Mboma won zilver op de Spelen in Tokio voor de 200 meter. Aan langere afstanden mocht ze niet deelnemen

Waar ligt de grens tussen man en vrouw?

In de Special Sportwetenschap van Eos Wetenschap gaat neurowetenschapper Grace Huckins (Stanford University) dieper in op deze problematiek. Huckins onderzoekt hoe sociale categorieën als ‘vrouw’ en ‘man’ worden omlijnd. Wetenschappers proberen al een eeuwigheid de biologische basis van sekse en gender te doorgronden, maar welke theorie ze ook aanvoeren, de natuur kleurt nooit helemaal binnen de lijntjes.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven