Transplantatie geeft vrouwen zonder baarmoeder gezonde kinderen

Transplantatie geeft vrouwen zonder baarmoeder gezonde kinderen

Delen:

Wereldwijd is 1 op 500 vrouwen onvruchtbaar wegens een slecht werkende of afwezige baarmoeder. Zij kunnen in de toekomst mogelijk hun toevlucht zoeken bij een baarmoedertransplantatie. In een Amerikaans casusonderzoek hebben twintig vrouwen zo een operatie ondergaan. Bij veertien van hen was de transplantatie succesvol. Zij kregen vervolgens allemaal een of twee kinderen. De kinderen zijn gezond volgens de studie, wat ook blijkt uit verdere opvolging die bij sommige tot zes jaar na de geboorte heeft plaatsgevonden.

Bij de moeders en donoren was er wel sprake van enkele problemen, gaande van hoge bloeddruk bij de ontvanger tot schade aan de urineleider bij de donor. Volgens professor gynaecologie Steven Weyers (UGent) is de recente studie belangrijk in het onderzoek naar baarmoedertransplantatie. ‘Het is de grootste reeks van baarmoedertransplantaties tot nog toe beschreven, waar bovendien zowel levende als overleden donoren deel van uitmaken’, aldus professor Weyers.

Weyers is gynaecoloog en diensthoofd van de Vrouwenkliniek UZ Gent, waar eind 2018 de eerste baarmoedertransplantatie in België plaatsvond. ‘Wij werken alleen met hersendode donoren, net omdat er veel risico’s verbonden zijn aan de transplantatie. Je kan de ingreep niet vergelijken met een gewone hysterectomie (operatie waarbij de baarmoeder wordt verwijderd, nvdr.). De operaties duren vaak 6 tot 8 uur, wat het enorm intensief en zwaar maakt.’ Ook voor de wensmoeder is het een risicovol proces. Het lichaam kan de baarmoeder afstoten, maar medicatie die gegeven wordt tegen het afstoten, verhoogt het risico op infecties en bepaalde types kanker. Die medicatie wordt immunosuppressiva genoemd en dient ook bij latere zwangerschappen ingenomen te worden.

De Amerikaanse studie wijst uit dat baarmoedertransplantatie bij 70% lukt en dat na een succesvolle transplantatie het ook lukt om een gezond kind op de wereld te zetten. De resultaten van het onderzoek vragen weliswaar enige nuance, stelt de professor. ‘De studie bevestigt wat eerdere resultaten aantonen: de techniek lijkt geen gezondheidsrisico’s voor de kinderen met zich mee te brengen. Bij wensmoeders en levende donoren daarentegen, treden er bij meer dan de helft complicaties op. Bovendien komen negatieve langetermijneffecten van immunosuppressiva, zoals een hoger risico op kanker of glaucoom, in deze studie niet naar boven door een eerder korte opvolging’, besluit professor Weyers.

Er is voorlopig nog geen zicht op de introductie van baarmoedertransplantatie in de praktijk. 'Gezien de financiële druk die nu al op ons gezondheidssysteem ligt, is het wellicht geen prioriteit voor de overheid’, voegt de professor nog toe.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven