EOS wetenschap
Gezondheid

Vaccinatie zorgt voor belangrijke barrière van antilichamen in de neus

Vaccinatie zorgt voor belangrijke barrière van antilichamen in de neus

Delen:

Onderzoekers van het UZ Gent en van het VIB (Vlaams Instituut voor Biotechnologie) bestudeerden de aanmaak van covid-19-antilichamen in de neus en in het bloed van 46 proefpersonen waarvan er 23 voor hun vaccinatie een infectie hadden doorgemaakt. Ze bestudeerden het bloed en de neus twee keer: net voor de eerste vaccinatie met Pfizer of AstraZeneca en 13 tot 40 dagen na de tweede vaccinatie.

Uit de resultaten bleek dat net voor hun eerste vaccinatie slechts 17,4 procent van de proefpersonen antilichamen vertoonde in de neus, terwijl dat percentage na de volledige vaccinatie was opgelopen tot 78,3 procent. De bloedanalyse vertoonde een zelfde hoeveelheid antilichamen in beide vaccinatiegroepen.

Opmerkelijk was dat de deelnemers die het vaccin van Pfizer hadden gekregen, vaker antilichamen vertoonden (96 procent) dan de deelnemers bij wie het vaccin van AstraZeneca was gebruikt (59 procent). Ook vertoonden de lokale antilichamen bij Pfizer een sterkere neutralisatie van het virale spike-eiwit dan bij AstraZeneca. Een doorgemaakte covid-19-infectie had geen invloed op de resultaten.

Rem op infectie en verspreiding

Volgens de onderzoekers kunnen de antilichamen in de neus een belangrijke rem zijn op infectie en verspreiding. ‘Het coronavirus dringt ons lichaam binnen via de bovenste luchtwegen,’ legt neus-, keel- en oorarts Philippe Gevaert uit. ‘Neutraliserende antilichamen in ons bloed maken het virus onschadelijk door de binding te blokkeren van de spike-eiwitten aan de menselijke cellen. Als de antilichamen ook ter hoogte van de neus aanwezig zijn, kunnen ze daar al een eerste barrière vormen tegen het binnendringen van het virus. Het is dus belangrijk om ook in de neus de reactie op een infectie en vaccinatie te onderzoeken.’

Waarom het ene vaccin vaker antilichamen opwekt in de neus dan het andere, is nog niet duidelijk. ‘De verklaring ligt mogelijk bij de verschillende tijdspanne tussen de twee dosissen of bij een verschillende werking van de vaccins,’ vertelt infectioloog Linos Vandekerckhove. ‘In een volgende studie zullen we de verdere evolutie van de antilichaamrespons in het bloed en in de neus van proefpersonen in kaart brengen. We hopen zo meer duidelijkheid te krijgen.’

Delen:

Gezondheid

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

Meer over Gezondheid

Schrijf je in op onze nieuwsbrief

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven