Veilig alternatief voor antidepressiva tijdens de zwangerschap

Veilig alternatief voor antidepressiva tijdens de zwangerschap

Delen:

Niet minder dan 2 tot 3 procent van alle zwangere vrouwen slikt antidepressiva. Aangezien er aanwijzingen zijn dat de medicatie niet gezond is voor de ongeboren baby en bijvoorbeeld het risico op het ontwikkelen van autisme verhoogt, krijgen deze vrouwen vaak de raad met de pillen te stoppen. Maar ook dat is niet zonder gevaar, want dat kan dan weer een terugkeer van de depressie met zich meebrengen, wat ook ongunstig is voor het kind.

Marlies Brouwers van de Universiteit Utrecht onderzocht de afgelopen 4,5 jaar of Preventieve Cognitieve Therapie - een kortdurende psychologische training - in combinatie met het afbouwen van antidepressiva een alternatieve behandeling kan zijn. In wereldwijd de eerste gerandomiseerde studie naar het effect van het doorslikken of afbouwen van antidepressiva op vrouwen en hun kinderen, deelde ze een groep van 44 zwangere vrouwen die herstelden van een depressie op in twee groepen, waarvan de ene helft antidepressiva bleef slikken en de andere helft de pillen afbouwde en PCT kreeg.

Uit de resultaten bleek dat het afbouwen van de antidepressiva in combinatie met PCT geen negatieve effecten had op de vrouwen en hen even goed beschermde tegen veranderingen van emoties en tegen een terugval van depressie als de moeders die de medicatie bleven innemen. Bovendien had de alternatieve behandeling geen significante verschillen voor de ongeboren baby, zoals een lager geboortegewicht of een kortere zwangerschapsduur. Dat betekent dus dat de therapie een goed alternatief is voor zwangere vrouwen.

Meer onderzoek

Belangrijk is wel dat alle vrouwen in het onderzoek hersteld waren van een depressie en antidepressiva slikten om een herval in depressie te vermijden. Of de resultaten ook gelden voor vrouwen die op het moment van hun zwangerschap nog kampen met een depressie, is nog onduidelijk. Net zoals het dat is voor vrouwen die antidepressiva slikken voor andere redenen dan een depressie, zoals angst, of voor vrouwen die antidepressiva slikken in de periode dat ze borstvoeding geven. Volgens de internationale richtlijnen zouden ze de pillen moeten blijven slikken, maar volgens Brouwer is er dringend nood aan meer onderzoek voor die groepen.

In de toekomst wil Brouwer ook de effecten van de therapie voor kinderen bestuderen op lange termijn. ‘We willen onder andere uitzoeken of deze kinderen op latere leeftijd bepaalde stoornissen ontwikkelen’, vertelt ze.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven