Verhoogt aspartaam het risico op kanker?

  • 4 februari 2025
  • Patrick Mullie van Gezondheid en Wetenschap
Verhoogt aspartaam het risico op kanker?

Delen:

Deze factcheck verscheen in juli 2023 op Gezondheid&Wetenschap naar aanleiding van de indeling van aspartaam als 'mogelijk kankerverwekkend voor de mens' door de WHO. Nu de vermeende impact van aspartaam opnieuw in het nieuws is, is deze factcheck weer actueel.

Waar komt dit nieuws vandaan?

De Wereldgezondheidsorganisatie meldde op 14 juli 2023 dat aspartaam na een grondige literatuurstudie als mogelijk kankerverwekkend werd ingedeeld.

Een team van wetenschappelijke experten voerde voor de WGO een literatuurstudie uit om het gebruik van aspartaam te evalueren. Aspartaam is een scheikundige stof die 200 maal zoeter is dan bietsuiker, waardoor er minder van gebruikt moet worden. Aspartaam is eigenlijk een eiwit, dat bestaat uit de bouwstenen asparaginezuur en fenylalanine. Er zou een mogelijk lichte verhoging kunnen zijn in het voorkomen van bepaalde types leverkanker, maar de experten stellen zelf vast dat meer onderzoek nodig is. De toegelaten dagelijkse hoeveelheid aan aspartaam wordt niet aangepast.

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

Asparaginezuur komt van nature voor in spruitjes, havervlokken, avocado, asperges en suikerriet. Fenylalanine komt veel voor in de voeding zoals in kaas, sojabonen, en amandelen. Beide substanties zijn de bouwstenen van aspartaam. Het zou verwonderlijk zijn dat al deze voedingsmiddelen het risico op kankervergroten…

De kankeronderzoeksafdeling van de WGO, de IARC, heeft een rangschikking voor kankerverwekkende stoffen. Deze IARCindelingen gaan van groep 1 (kankerverwekkend), groep 2A (waarschijnlijk kankerverwekkend), 2B (mogelijk kankerverwekkend) tot groep 3 (niet kankerverwekkend).

Aspartaam werd in groep 2B ondergebracht. Een stof belandt daarin wanneer zeer beperkt wetenschappelijk onderzoek een mogelijk risico op kanker suggereert. Diesel, aloë vera, magnetische velden, en zelfs pickles zitten eveneens in groep 2B. Door aspartaam in groep 2B te stoppen, zal men mensen massaal de stuipen op het lijf jagen. Een gevolg kan zijn dat mensen dan maar weer gesuikerde voedingsmiddelen, zoals frisdrank, grijpen, wat niet bevorderlijk is voor het voorkomen van overgewicht en obesitas. Overigens is er wel een duidelijk bewezen verband tussen obesitas en kanker. Of deze boodschap de volksgezondheid ten goede komt is dus twijfelachtig.

Dat aspartaam het risico op sommige types leverkanker zou kunnen verhogen, is gebaseerd op waarnemende studies en dierproeven.

In waarnemende studies ziet men iets meer kankers bij aspartaamgebruikers. Het zijn echter vooral mensen met obesitas die aspartaam gebruiken en zij hebben door hun overgewicht een hoger risico hebben op kanker. Dergelijke studies bewijzen niet dat aspartaam de oorzaak is van meer kankers in deze groep.

In de betreffende dierproeven gaf men aan de proefdieren zeer grote hoeveelheden aspartaam, waardoor ze inderdaad tumoren ontwikkelden.

Aan normale hoeveelheden (40 mg per kilogram lichaamsgewicht) kan aspartaam helemaal geen kwaad. Een persoon van 80 kg mag 80 x 40mg of 3200 mg aspartaam gebruiken. Dat komt neer op bijna 70 blikjes light-frisdrank per dag…

Met dergelijke veiligheidsnormen moeten heel veel voedingsproducten op de lijst van mogelijk kankerverwekkend.

Wie zat er in de werkgroep experten van het IARC die deze beslissing genomen heeft?

De Wereldgezondheidsorganisatie oordeelde eerder op basis van literatuurstudies dat kunstmatige zoetmiddelen, zoals aspartaam, geen rol spelen in het behandelen van overgewicht, noch in het beperken van het risico op diabetes en hartziekten. Dat klopt wel, niet omdat deze kunstmatige zoetmiddelen schadelijk zijn, maar omdat mensen die ze gebruiken in hun dagelijkse eetpatroon daardoor niet minder calorieën innemen.

Conclusie

Aspartaam bestaat uit twee moleculen die eveneens in een normale voeding voorkomen. De kunstmatige zoetstof bestaat al sinds 1966, en het massaal gebruik ervan in de hele wereld heeft niet geleid tot een stijging van het voorkomen van bepaalde kankers. Dat de stof wordt ingedeeld in de categorie mogelijk kankerverwekkend, op basis van flinterdun bewijs, is verbazingwekkend en houdt geen steek. Je moet al tientallen liters light frisdrank drinken per dag voor een eventuele toename van je risico op kanker. Aspartaam vervangen door suiker zal het risico op kanker niet verlagen.

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven