Verkoudheidsvirus voorkomt infectie met griepvirus

Verkoudheidsvirus voorkomt infectie met griepvirus

Delen:

Het najaar komt er weer aan, dus een verkoudheid zit in een klein hoekje. Vervelend al dat gesnotter, zeker in tijden van corona waarin iedereen je verschrikt aankijkt na een keer flink goed niezen. Maar wat als een doodnormale verkoudheid nou beschermend blijkt te werken tegen het ernstigere griepvirus?

Het rhinovirus, dat verantwoordelijk is voor de meeste gewone verkoudheidjes, blijkt het immuunsysteem een boost te kunnen geven waardoor het lichaam beschermd is tegen een infectie met het influenzavirus, zo schrijven Amerikaanse wetenschappers¹ in The Lancet Microbe. Het team heeft gedurende drie jaar data van meer dan 13.000 patiënten verzameld met symptomen van luchtweginfecties. En wat bleek? Wanneer het verkoudheidsvirus aanwezig was in het lichaam, was het griepvirus dat niet.

Luchtwegen uit het lab

Om te testen hoe het rhinovirus en het influenzavirus op elkaar inwerken, creëerden de onderzoekers in het lab menselijk luchtwegweefsel uit stamcellen die epitheelcellen vormen. Dat zijn cellen die de luchtwegen bekleden en een belangrijk doelwit zijn van luchtweginfecties.

De aanwezigheid van het rhinovirus veroorzaakte de productie van het antivirale middel interferon, dat deel uitmaakt van de vroege reactie van het immuunsysteem op het binnendringen van ziekteverwekkers. De onderzoekers gaan nu kijken of dit mechanisme ook bescherming biedt tegen het nieuwe coronavirus.

Verschillende soorten virussen kunnen met elkaar in competitie gaan

Arts-microbioloog Jean-Luc Murk (Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis): ‘Het is een bekend fenomeen dat verschillende soorten virussen met elkaar in competitie kunnen gaan. Als het ene virus er is, krijgt het andere minder kans. Dat kan allerlei redenen hebben. Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat beide virussen gebruik willen maken van dezelfde ‘resources’ in de cel. Ook is het mogelijk dat het eerste virus bepaalde mechanismen in de cel uitschakelt die het andere virus nodig heeft. Tot slot kan een virus een antiviraal effect oproepen bij een cel, waardoor het andere virus snel wordt opgemerkt.’

Coronavirus

Murk vervolgt: ‘Bij sommige patiënten zie je soms dat ze een chronische dubbelinfectie hebben met twee virussen, waarbij onderdrukken van het ene virus kan leiden tot een opvlamming en verergering van de andere virusinfectie. In het geval van hepatitis B en C bijvoorbeeld kan dat ernstige consequenties hebben. Maar soms kunnen verschillende virussen elkaar ook juist een dienst bewijzen. Wat het nieuwe coronavirus betreft: ik heb meerdere keren dubbelinfecties tussen het coronavirus en een rhinovirus gezien bij patiënten. Dat betekent niet meteen dat remming uitgesloten is, maar op basis van deze ervaringen vraag ik mij wel af of er een sterk effect is.’

Hoogleraar oncologie en immunologie Marjolein van Egmond (Amsterdam UMC): ‘Het is een hele interessante studie, maar of dit ook voor het coronavirus zou kunnen gelden is inderdaad nog te vroeg om te kunnen zeggen. Hier zal meer onderzoek voor nodig zijn. Het is absoluut interessant om te onderzoeken wat er de komende herfst gebeurt als het aantal verkoudheden weer gaat toenemen en of dit ertoe leidt dat mensen minder gevoelig zullen zijn voor een infectie met het coronavirus’.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven