Vermindert covid-19 de mannelijke vruchtbaarheid?

Vermindert covid-19 de mannelijke vruchtbaarheid?

Delen:

Waar komt dit nieuws vandaan?

Onderzoekers van onder meer de universiteit Antwerpen bekeken de genetische schade, de hoeveelheid sperma en de beweeglijkheid ervan. "De schade is imposant", zegt gynaecoloog Gilbert Donders (UZ Antwerpen) daarover. "We zien zeer frequent, bij een meerderheid van de stalen, schade optreden." Het onderzoeksteam is geschrokken van de ‘dramatische terugval’: het gaat wat betreft de aantallen zaadcellen om een daling tot 10 procent van wat normaal mag worden aangenomen. Maar ook de morfologie en de beweeglijkheid zijn aangetast. Er is sprake van DNA-schade bij de aanmaak, maar dat zou allemaal tijdelijk zijn. "Koppels moeten er toch rekening mee houden dat het maanden kan duren eer het sperma weer genormaliseerd is. Heeft de man covid-19 doorgemaakt, dan is het misschien toch aangewezen om even (6 maanden) te wachten met die specifieke kinderwens.”

Het onderzoek vond plaats bij 18- tot 70-jarigen die hiervoor sperma doneerden nadat ze covid-19 doormaakten. Er zijn overigens geen details beschikbaar, want de studie is (nog) niet gepubliceerd.

Enkele dagen voor dit nieuws werd uitgebracht, verscheen er in het wetenschappelijk tijdschrift ‘EClinicalMedicine’ een artikel¹ over de spermakwaliteit bij covid-patiënten. Er werden 23 mannen, die zeer recent covid-19 hadden, onderzocht. Ze hadden allen minder dan 7 dagen voor de spermadonatie nog een positieve neuswisser voor corona. Ze waren dus nog ziek of herstellende. Negen van hen (39%) hadden een spermaconcentratie die voldeed aan de WHO-norm van een te laag gehalte aan spermatozoïden. Gemiddeld bedroeg de spermaconcentratie 29% van die in de controlegroep. Daarnaast had meer dan de helft van de mannen tekenen van ontsteking in het sperma, zoals een verhoging van het aantal witte bloedcellen. Dat was mogelijk een oorzaak van de daling van de spermatozoïden.

Hoe moeten we dit nieuws interpreteren?

Het Belgisch sperma-onderzoek gebeurde bij 26 mannen van 30 tot 70 jaar: dat is geen representatieve groep voor mensen met een zwangerschapswens. Bovendien vergeleken de onderzoekers de bevindingen niet met die van een gezonde controlegroep. Het nieuws is ook erg voorbarig, omdat het niet werd gepubliceerd en niet werd nagekeken door collega’s. Daardoor is het ook niet controleerbaar. Mogelijk is de nieuwe publicatie in EClinicalMedicine een trigger geweest om het Antwerps onderzoek in de media te brengen.

In de beide onderzoeken is het aantal stalen veel te klein om er definitieve conclusies uit te trekken. Er waren ook geen gegevens over het aantal spermacellen voor de ziekte. Daarom kunnen we niet stellen dat covid-19 de oorzaak is van de afwijkingen.

Het onderzoek bestrijkt bovendien een zeer korte tijd. We weten dus niets over de termijn die nodig is voor recuperatie. Een tijdelijke daling van spermatozoïden na een ziekte met koorts of na allerlei virale infecties is overigens een bekend fenomeen. Er is wel blijvende schade beschreven na boforchitis. Dat is een complicatie na bof, een virusinfectie waartegen kinderen normaal gezien worden ingeënt via de basisvaccinaties.

Conclusie

Een tijdelijke daling van het aantal spermacellen is een bekend fenomeen na zowat alle virale infecties. Het is geen verrassing dat dit ook gebeurt na covid-19. Verwacht wordt dat ook in dit geval het sperma opnieuw normaliseert, al moeten opvolgstudies dat nog bevestigen. Het is ook mogelijk dat door de tijdelijke daling van spermacellen de vruchtbaarheid tijdelijk vermindert, maar dat is geen reden tot paniek. Er is geen argument voor seksuele onthouding voor mensen met een kinderwens.

Noten

  1. H. Li et al., Impaired spermatogenesis in COVID-19 patients, EClinicalMedicine (2020) 1006047

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven