Marc Van Ranst beste wetenschapscommunicator

Marc Van Ranst beste wetenschapscommunicator

Delen:

Door de coronacrisis viert de wetenschapscommunicatie hoogtij: nog nooit was het aanbod aan wetenschappelijke informatie in duidingsprogramma’s, talkshows en panelgesprekken zo groot. Nog nooit kwamen zoveel experts aan het woord. De Koninklijke Vlaamse Academie en de Jonge Academie loofden dit jaar de Laudatio Loopbaanprijs voor Wetenschapscommunicatie uit aan een van hen, viroloog Marc Van Ranst. Met de prijs belonen ze zijn jarenlange inspanningen om onder soms uitdagende omstandigheden helder te communiceren over het vakgebied waarin hij als een uitmuntend onderzoeker bekend staat.

Marc Van Ranst naast voormalig Minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx tijdens een persconferentie over de Mexicaanse griep in 2009.

Onlangs verscheen een opiniestuk in de Volkskrant over het overaanbod aan experts en opiniemakers in de media. De kakofonie aan uiteenlopende meningen zaait bij de burgers vaak verwarring, stelden de auteurs. Hoe ziet u de rol van de media daarin?

‘De media hebben hun eigen wetten. Ze publiceren wat mensen interessant vinden. Wanneer er ergens een dissidente mening opduikt, dan zullen ze die brengen, want disputen zijn interessant. Hadden wij graag gehad dat iemand zoals een Jean-Luc Gala van de UCL geen aandacht had gekregen in de media? Ja, maar zo werkt het niet. Vrije meningsuiting is ook belangrijk.’

‘De media mag zich ook niet laten vangen door tegensprekelijke debatten te organiseren tussen de wetenschapper die al 20 jaar op een onderwerp werkt en Roger die vanop zijn sofa er een half uurtje over nagedacht heeft en tot de tegengestelde conclusie komt. Wanneer je debatten op die manier gaat organiseren, dan verliest de wetenschap.’

Je kan je afvragen wie als expert mag spreken over wat? Maarten Boudry formuleerde het onlangs zo: ‘Elke wetenschapper is leek in alle vakgebieden behalve het zijne/hare’. Hij vindt dat iedereen mee aan tafel mag om over zaken te discussiëren, maar dat ze zich moeten onthouden over puur virologische kwesties waar onder virologen algemene consensus over bestaat. Kunt u zich daarin vinden?

‘Er was al een gebrek aan respect voor door studie verworven kennis bij de bevolking, maar je merkt dat nu nog meer dan vroeger. Sommigen denken: ik kan dat op tien minuten opzoeken op het internet, waarom moeten die mannen daar zes jaar voor studeren?’

‘Dat gebrek aan respect voor expertise is zich nu ook aan het verschuiven naar de wetenschappers. Wetenschappers van andere domeinen zijn op de een of andere manier gaan denken dat zij ook geweldige virologen zouden zijn. En waarschijnlijk omgekeerd ook. En dan kom je in hele rare situaties terecht waar je over puur virologische fenomenen moet discussiëren met bijvoorbeeld economen. Op zich is dat interessant, maar niet wanneer je die meningen gaat voorstellen als evenwaardig of even waar.’

De coronacrisis lijkt nu erger te worden dan in maart. Wat is volgens u het best en slechts denkbare scenario voor het vervolg ervan?

‘Wanneer je de ziekenhuisopnames volgt en de projecties daarvan, dan zijn die niet geruststellend. Dus ja, dit heeft het potentieel om erger te worden dan in maart. Daarom dat de maatregelen die nu genomen zijn echt wel nodig zijn.’

‘Het beste en meest waarschijnlijke scenario is dat het virus binnen een paar maanden verdwijnt, waarschijnlijk op een redelijk moment zoals na de paasvakantie, wanneer veel van de respiratoire virussen verdwijnen. En dat we in die periode ook kunnen vaccineren, we door die vaccinatie een zekere immuniteit kunnen opbouwen bij de bevolking en we het probleem kunnen terugbrengen tot een influenzaprobleem.’

‘Het slechts mogelijke scenario is dat er geen vaccin komt, voor god weet welke reden. Of dat het vaccin dusdanig slecht werkt dat het geen immuniteit brengt bij de bevolking. Dat kan en dan moet je rekenen op de natuurlijke verzwakking van dat virus. Dat zal er wel komen, maar kan vele jaren op zich laten wachten. Dat scenario is niet waarschijnlijk, maar ook niet ondenkbaar.’

Het volledige interview lees je in het decembernummer van Eos.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven