Vooruitblik 2023 - Microbioom of afweersysteem: wat is verantwoordelijk voor longziektes?

Vooruitblik 2023 - Microbioom of afweersysteem: wat is verantwoordelijk voor longziektes?

Delen:

Eva Van Braeckel: 'De longen staan continu in verbinding met de buitenwereld. Het orgaan is zo blootgesteld aan allerlei micro-organismen. Dat is niet altijd een probleem. In de longen leven heel wat micro-organismen zonder dat ze ons schade berokkenen. Zij vormen het microbioom van de longen. Maar via de buitenlucht kunnen ook ziekteverwekkende indringers de longen binnenkomen. Op dat moment moet ons afweersysteem in actie schieten. Wat er daarna gebeurt, is bij iedereen anders. Hoe komt het dat een micro-organisme bij sommige mensen gewoon passeert, en andere enorm ziek maakt? Het komende jaar zal onze onderzoeksgroep deze gastheer-micro-organisme-interacties verder bestuderen met aandacht voor de drie spelers in de long: het immuunantwoord van de gastheer, de lokale micro-omgeving in de luchtweg, en het micro-organisme zelf. Is het micro-organisme zelf de grote boosdoener, of maakt ons eigen afweersysteem ons ziek? Het antwoord zal in elk geval niet zwart-wit zijn.'

Hét antwoord van 2022: Een nieuwe therapie voor mucoviscidose

‘Decennia van onderzoek werden het afgelopen jaar eindelijk beloond voor onze patiënten met mucoviscidose of cystic fibrosis (CF): sinds 1 september hebben mucopatiënten die op minstens één chromosoom de meest frequente CFTR-mutatie dragen, toegang tot medicatie die de ziekte aan de oorzaak aanpakt. Deze zogenaamde CFTR-modulatoren verbeteren op spectaculaire wijze de structuur en functie van het CFTR-eiwit, een ionkanaal dat zich op bijna al onze cellen bevindt. In de longen – maar ook in andere organen – van mucopatiënten leidt dit tot een drastische afname van hun taaie slijmen, dé voedingsbodem voor bacteriën. Als resultaat verbetert niet alleen de longfunctie, maar ook de algemene en de voedingstoestand van de patiënt. Een baanbrekende nieuwe therapie die patiënten, zorgverleners en wetenschappers doet herademen.’

Waarom hebben we maar één hart en één lever, maar wel twee longen en twee nieren?

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven