Waarom je vingertoppen zo gevoelig zijn

Waarom je vingertoppen zo gevoelig zijn

Delen:

Dat onze hand tienduizenden sensorische neuronen bevat, is al veel langer bekend. Die zenuwcellen leiden impulsen, zoals warmte, druk, trillingen en druk, naar ons centraal zenuwstelsel, waardoor we ze effectief voelen. Elk van die neuronen stemt daarvoor als het ware af op een minuscule zone in de huid, wat verklaart waarom onze hand zo’n verfijnde gevoelsmeter is.

Waar we letterlijk en figuurlijk het fijne nog niet van wisten, was de mate van gevoeligheid voor die impulsen van elk individueel sensorisch neuron. Een studie¹ onder de vleugels van de nonprofit-onderzoeksorganisatie Society for Neuroscience brengt daar nu verandering in.

Het researchteam mat de elektrische activiteit van de sensorische neuronen op de toppen van de vingers – de zone van de vingerafdrukken, met andere woorden – terwijl ze die stimuleerden door met papier met microscopisch kleine opbollende stippen over de huid te vegen. Het resultaat was een behoorlijk indrukwekkende kaart (zie illustratie) van een vingertop, waarin elke kleur staat voor het registreren van een verschillende impuls. Een kaart die aangeeft dat onze vingertoppen nog veel gevoeliger zijn dan tot nog toe werd aangenomen: ze blijken een impuls te kunnen detecteren tot op het niveau van elk huidlijntje dat zichtbaar is op een vingerafdruk.

Credit: Jarocka et al., JNeurosci 2021

De kleurenzones geven de zogenoemde receptieve velden aan in het menselijk tastsysteem van de sensorische neuronen op een vingertop: de ruimtes waarbinnen die zenuwcellen een impuls kunnen waarnemen. (Credit: Jarocka et al., JNeurosci 2021)

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven