Waarom verspreidt het coronavirus zich zo gemakkelijk tussen mensen?

Waarom verspreidt het coronavirus zich zo gemakkelijk tussen mensen?

Delen:

Het nieuwe coronavirus SARS-CoV-2 dat de ziekte COVID-19 veroorzaakt, verspreidt zich veel sneller dan het coronavirus dat SARS (ernstig acuut respiratoir syndroom) veroorzaakt. Inzicht in de overdracht van het virus is volgens onderzoekers de sleutel tot de beheersing en de preventie ervan.

Eiwit

Uit genetische en structurele analyses blijkt dat het nieuwe coronavirus een eiwit op het oppervlak heeft zitten dat kan verklaren waarom het zo gemakkelijk menselijke cellen infecteert.

Om een ​​cel te infecteren, gebruiken coronavirussen een spike-eiwit dat zich bindt aan het celmembraan. Dat proces wordt geactiveerd door specifieke cel-enzymen. Analyses hebben aangetoond dat het spike-eiwit van het nieuwe coronavirus verschilt van dat van andere coronavirussen. En dat het eiwit op een bepaalde plek wordt geactiveerd door een gastheercelenzym dat furine wordt genoemd.

Dat is belangrijk nieuws, want furine zit in veel menselijke weefsels, waaronder de longen, lever en dunne darm. Volgens onderzoeker Li Hua van de universiteit van Huazhong zou dat kunnen betekenen dat het virus meerdere organen kan aanvallen. De ontdekking kan ook enkele van de symptomen verklaren die werden waargenomen bij mensen met het coronavirus, zoals leverfalen. SARS en andere coronavirussen hebben geen plek waar ze door furine worden geactiveerd.

Ook verschillende andere groepen wijzen naar deze activeringsplaats als verklaring voor de snelle verspreiding tussen mensen. Ze merken op dat deze plaatsen ook worden aangetroffen bij andere virussen die zich gemakkelijk verspreiden tussen mensen, zoals bepaalde vormen van het griepvirus. Bij deze virussen wordt de activeringsplaats gevonden op het eiwit hemagglutinine.

Andere onderzoekers zijn behoedzamer over de rol van de activeringssite. Ze stellen dat studies in cel- of diermodellen nodig zijn om de functie van de activeringssite te testen. En dat goede hypotheses achteraf vaak verkeerd blijken.

Het team van Li hua onderzoekt alvast moleculen die furine kunnen blokkeren, om ze als mogelijke behandeling in te zetten.

Receptor

Structureel bioloog Jason McLellan van de universiteit van Texas heeft met zijn onderzoeksgroep een ander kenmerk geïdentificeerd dat kan verklaren waarom het nieuwe coronavirus menselijke cellen zo succesvol infecteert. Hun experimenten hebben aangetoond dat het spike-eiwit bindt aan een receptor op menselijke cellen - bekend als angiotensine-converterend enzym 2 (ACE2). En dat het dit minstens tien keer sterker doet dan het spike-eiwit van het SARS-virus. Ook het team van structureel viroloog David Veesler van de universiteit van Washington heeft dit gevonden. Hij denkt dat de receptor een ander potentieel doelwit is voor vaccins of therapieën. Een medicijn dat de receptor blokkeert bijvoorbeeld kan het moeilijker maken voor het coronavirus om cellen binnen te dringen.

Bron: Nature

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven