Wat bezitten topatleten dat bankhangers niet hebben? Sportieve darmbacteriën, zo blijkt

Wat bezitten topatleten dat bankhangers niet hebben? Sportieve darmbacteriën, zo blijkt

Delen:

De onderzoekers¹ namen stoelgangstalen van marathonlopers onder de loep. ‘Wat meteen opviel was dat er na de marathon meer Veillonellabacteriën aanwezig waren in de stoelgang dan ervoor. Ook hebben marathonlopers er meer van dan mensen die weinig bewegen’, verklaart dokter en co-auteur Aleksandar Kostic.

Het verband tussen sportprestaties en Veillonella, bevestigden de onderzoekers tijdens een experiment met muizen. Ze verrijkten de darmflora van de muizen met Veillonella en zagen de loopprestaties van de dieren beduidend verbeteren. De volgende stap was uitzoeken hoe Veillonella mens en muis beter doen lopen.

Minder melkzuur, minder moe?

Veillonella is een van de weinige bacteriën die melkzuur als voedingsbron gebruikt. Melkzuur wordt tijdens een inspanning aangemaakt door de spieren. ‘We dachten eerst dat de atleten het beter deden omdat de Veillonella het melkzuur verwijderden en ze daardoor minder snel moe werden. Specialisten verzekerden ons toen dat de opbouw van melkzuur niet leidt tot vermoeidheid, dus zochten we een andere verklaring’, zegt Kostic.

Het onderzoeksteam stelde ook vast dat enzymen die melkzuur omzetten in het vetzuur propionaat meer aanwezig waren na een inspanning. Dat leidde tot de vraag of meer propionaat leidt tot een betere prestatie. Kostic: ‘We injecteerden via een klysma meer propionaat in de darmen van muizen. Dat leidde inderdaad tot muizen die beter konden lopen.’

Samenwerking tussen mens en bacterie

Volgens Kostic is hun studie een van de eerste die een mooi voorbeeld toont van een samenwerking tussen mens en bacterie. ‘De mens produceert iets dat goed is voor de Veillonella, namelijk melkzuur, en in ruil maakt de bacterie iets waar de mens baat bij heeft, propionaat.’ Hoe dat propionaat precies zorgt voor een verbeterde prestatie, is voor de onderzoekers nog een raadsel.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven