Wie ebola overleeft, kan het virus nog steeds dragen en verspreiden

Wie ebola overleeft, kan het virus nog steeds dragen en verspreiden

Delen:

Openingsbeeld: elektronenmicroscoop-beeld van het ebolavirus dat in 1976 door de Belgen Guido van der Groen en Peter Piot werd ontdekt.

Het ebolavirus is extreem dodelijk. Het veroorzaakte epidemieën waarbij duizenden mensen omkwamen. Op dit moment worden vaccins getest en antilichaamtherapieën ontwikkeld die de overlevingskans van patiënten kunnen vergroten.

Maar wat onderzoekers nu ook zorgen baart zijn studies waaruit blijkt dat het ebolavirus kan overleven in sommige organen en in het sperma van mannen die ebola overleefden. Het  virus kan zich van daaruit weer verspreiden, vaak weken nadat een patiënt is hersteld. Volgens een rapport zou een overlevende een uitbraak in Guinee ten minste vijf jaar na de eerste besmetting opnieuw hebben doen oplaaien.

Het is onduidelijk of het virus ook overleeft bij patiënten die antilichaamtherapieën kregen. Jun Liu van het Amerikaanse Army Medical Research Institute of Infectious Diseases analyseerde meerdere weefsels van 36 niet-menselijke primaten die een ebola-infectie hadden overleefd en monoklonale antilichamen hadden gekregen.

De wetenschappers ontdekten dat bij zeven van de dieren het virus nog steeds aanwezig was in de holtes van hun hersenen en in macrofagen, cellen die een belangrijke rol spelen in het afweersysteem. Twee van de dieren stierven aan terugkerende infecties die minstens twee weken na hun aanvankelijke herstel en behandeling optraden. Er was bij hen sprake van een ernstige zwelling van de hersenen en van weefselschade.

De onderzoekers willen nu nagaan of er virussen overleven in organen zoals hersenen, ogen en testikels die minder toegankelijk zijn voor geneesmiddelen met monoklonale antilichamen. Ze willen ook nagaan of het combineren van antilichaambehandelingen met antivirale middelen beter is om het virus uit weefsels te verwijderen, wat meteen ook het risico op herval en nieuwe uitbraken zou verminderen. Ze benadrukken in ieder geval het belang van het op lange termijn opvolgen van patiënten om terugvallen snel op te sporen en nieuwe uitbraken te voorkomen.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven