Wijst een trombose op kanker?

Wijst een trombose op kanker?

Delen:

Beeld: Een CT-scan van cerebrale veneuze sinustrombose weergegeven zonder (links) en met (rechts) contrastvloeistof. Credit: Wikimedia.

Patiënten met kanker lopen vijf keer meer risico op een trombose dan mensen zonder kanker. Dat geldt ook voor een beroerte door een verstopte ader in de hersenen of cerebrale veneuze sinustrombose (CVT). In het eerste jaar na een kankerdiagnose is dat risico het hoogst. Ongeveer vijf tot tien procent van de patiënten met een CVT heeft een voorgeschiedenis van kanker.

Onderzoekers Anita van de Munckhof van het Amsterdam UMC en Jamie Verhoeven van het Radboudumc vroegen het zich af of deze link tussen intercraniële tromboses (in de hersenen) en kanker ook betekent dat een CVT kan wijzen op een kanker die er wel al is, maar nog niet is vastgesteld. Of dat een trombose er zowel artsen als patiënten op kan attenderen dat er sprake kan zijn van een verhoogd risico op kanker in de jaren daarna. Finse en Deense onderzoekers hadden dat eerder al proberen uit te zoeken, maar omdat ze daarbij telkens maar een kleine groep patiënten konden onderzoeken – doordat CVT vrij zeldzaam is –waren hun resultaten niet echt betrouwbaar.

Extra alert

De Amsterdamse en Nijmeegse onderzoekers wilden dat beter aanpakken. Om meer patiënten te verzamelen dan de Finse en Deense onderzoekers, analyseerden ze de data van de Landelijke Basisregistratie Ziekenhuiszorg en van het bevolkingsregister van het Centraal Bureau voor Statistiek. In een periode van ruim 20 jaar (1997-2020) vonden ze meer dan 2.600 patiënten met een gemiddelde leeftijd van iets meer dan 44 jaar die een CVT hadden gehad.

Op basis van die cijfers maakten ze een inschatting van hoe vaak CVT-patiënten in de jaren erna gediagnosticeerd worden met kanker en welke patiëntengroepen het hoogste risico lopen. Ze vergeleken het aantal nieuw gediagnosticeerde kankers in de tien jaar na een eerste CVT-diagnose met de aantallen in de doorsneebevolking. Daaruit bleek dat zowel bij mannen als bij vrouwen met een CVT het risico op kanker inderdaad wat hoger lag, en dat dit risico het hoogst was bij mannen boven de vijftig.

Op basis van deze resultaten adviseren de onderzoekers artsen om extra alert te zijn voor mogelijke symptomen van kanker bij patiënten die net een CVT hebben gehad. Screening vinden ze niet nodig, maar dat zou in de toekomst nog kunnen veranderen op basis van meer onderzoek in deze patiëntengroep.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven