Word je dik door chemicaliën in plastic?

  • 13 maart 2023
  • Patrick Mullie van Gezondheid en Wetenschap
Word je dik door chemicaliën in plastic?

Delen:

Wat zijn microplastics?

  • Plastic valt vroeg of laat uit elkaar in steeds kleinere stukjes.

    • Alle stukjes kleiner dan een halve centimeter noemen we microplastics.

    • De meeste zijn zo klein dat je ze niet met het blote oog kan zien.

  • Microplastics blijven eeuwen in het milieu aanwezig.

    • Ze zitten in voedsel, flessenwater, in mindere mate in leidingwater en in de lucht.

    • Zo komen ze onvermijdelijk ook in je lichaam terecht.

  • Er is veel ongerustheid over de impact van deze plastic deeltjes op de gezondheid.

    • Microplastics zouden je vetmetabolisme vertragen.

    • Daardoor zou je makkelijker aankomen in gewicht.

Microplastics en obesitas

Amerikaanse onderzoekers gingen na of microplastics een rol spelen in het ontstaan van obesitas (1¹). De wetenschappers voerden daarvoor een literatuurstudie uit:

  • Ze stelden vast dat er nog maar weinig geweten is over het effect van microplastics op het lichaam. We weten niet of deze deeltjes zich opstapelen in je lichaam en of ze cellen kunnen binnendringen.

  • De onderzoekers constateerden wel dat het aantal mensen met obesitas toeneemt, net als het gebruik van plastic.

  • In de VS daalde tussen 1988 en 2006 het aantal calorieën dat mensen per dag opnemen, terwijl het BMI steeg met 2,3 kg/m².

  • Uit 8 studies bleek dat microplastics je darmbacteriën kunnen beïnvloeden, net als je vetmetabolisme.

De wetenschappers besluiten dat er meer onderzoek nodig is naar het effect van microplastics op het lichaamsgewicht.

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

Er bestaat nog veel onduidelijkheid over het effect van microplastics op het lichaamsgewicht:

  • Het is belangrijk om te weten dat zowel de Europese Commissie als de Wereldgezondheidsorganisatie microplastics niet als schadelijk voor de gezondheid beschouwen (2²,3³).

  • De 8 studies die een invloed van microplastics op de darmbacteriën vaststelden, testten enkel bij dieren, meestal muizen. Het is dus te vroeg om daaruit conclusies te trekken over het effect bij mensen.

  • Het argument dat we minder eten, maar dat er toch meer obesitas ontstaat, is zwak.

    • We weten niet of de mensen die obesitas ontwikkelen ook effectief minder eten.

    • Bovendien bewegen we veel minder dan vroeger:

      • Tijdens dezelfde periode (1988-2006) steeg bijvoorbeeld het aantal wagens op de baan.

      • Dat kan eveneens mee tot meer obesitas hebben geleid.

    • Dergelijke onwetenschappelijke argumenten ondermijnen de geloofwaardigheid van het wetenschappelijk onderzoek en dragen niet bij aan het debat.

Microplastics zijn zeer schadelijk voor het milieu, zeker voor het leven in de oceanen. Of de kleine plasticdeeltjes ook een impact hebben op de gezondheid van mensen, is echter nog onduidelijk. Er moet meer degelijk onderzoek gebeuren bij mensen.

Conclusie

Sinds we meer plastic zijn beginnen te produceren, is ook de vervuiling door microplastics in ons milieu toegenomen. Deze kleine plasticdeeltjes komen via diverse wegen in je lichaam terecht. Onderzoekers stelden vast dat microplastics het vetmetabolisme van proefdieren nadelig kunnen beïnvloeden. Daardoor zouden ze zwaarder kunnen worden zonder meer te eten. Of microplastics ook een rol spelen in de toenemende obesitas bij mensen, is nog onduidelijk.

Noten

  1. Kannan K, Vimalkumar K. A Review of Human Exposure to Microplastics and Insights Into Microplastics as Obesogens. Front Endocrinol (Lausanne). 2021 Aug 18;12:724989.

  2. Report.pdf (sapea.info)

  3. Microplastics in drinking-water (who.int)

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven