Worden steeds meer jonge mensen slachtoffer van ernstige covid-19?

Worden steeds meer jonge mensen slachtoffer van ernstige covid-19?

Delen:

Tijdens de lockdown waren de meeste gehospitaliseerde covid-19-patiënten ouder en mannelijk, en hadden ze onderliggende gezondheidsproblemen of ernstig overgewicht. Sinds de zomer en mede door de versoepelde maatregelen zijn coronapatiënten gemiddeld jonger en worden ze vaker ernstig ziek. Adolescenten en jongvolwassenen hebben meer sociale contacten, waardoor ze meer risico lopen op besmetting.

De gemiddelde leeftijd van covid-19-patiënten in de Verenigde Staten bedroeg¹ in mei 46 jaar en in augustus nog 38 jaar. Ook in Europa en in de rest van de wereld verminderde deze gemiddelde leeftijd van 54 jaar in de periode januari - mei naar 39 jaar in de periode juni - juli. De meeste besmettingen komen sinds de zomer voor bij 20- tot 29-jarigen.

Hoe moeten we dit nieuws interpreteren?

Dat jongeren sinds de zomer meer risico lopen op SARS-CoV-2, wordt toegeschreven aan het feit dat ze meer sociale contacten hebben. Daardoor raken ze vaker besmet en geven ze het virus vaker door. Het is nog steeds zo dat jongeren meer kans hebben om de infectie door te maken zonder enige klacht of met enkel milde symptomen, waardoor het risico om anderen te besmetten nog groter is². Maar ook bij jongvolwassenen zijn er kwetsbare individuen die, als gevolg van een onderliggende chronische aandoening, meer kans lopen op een ernstigere vorm van covid-19.

Bovendien wordt een klein percentage van jonge, gezonde mensen ernstig ziek als gevolg van een zeldzame genetische variant in hun afweersysteem. Ze zouden een tekort hebben aan een bepaald eiwit (interferon type I) dat het lichaam beschermt tegen virussen³. Meer dan 10% van de jonge gezonde mensen met covid-19 zou deze variant dragen, die bij minstens 3,5% van de algemene bevolking voorkomt.

Conclusie

Sinds de zomer zijn meer jonge mensen ernstig ziek door het coronavirus, omdat er ook veel meer besmettingen zijn in de jongere leeftijdsgroepen. Ook voor jongere patiënten geldt dat ze meestal een onderliggende aandoening hebben. Daarnaast zou een klein percentage (3,5%) een groter risico lopen op ernstige covid-19, omdat ze drager zijn van een genetische variant die hun afweersysteem tegen virussen iets kwetsbaarder maakt.

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven