Zo help je écht je afweersysteem

Zo help je écht je afweersysteem

Delen:

Een spray met bosbacteriën, groene groenten, roomboter, etherische olie op basis van oregano, hoge doses vitamine C, groene thee, een oplossing met colloïdaal zilver … het zijn maar enkele remedies die de media haalden tijdens de coronapandemie. Allemaal beweren ze het immuunsysteem een boost te geven en daarmee het risico op een ernstige vorm van covid-19 te verlagen. Kan je je immuunsysteem überhaupt een boost geven? Laten we beide begrippen – immuunsysteem en boost – eens onder de loep nemen.

Zodra we besmet worden met een virus als SARS-CoV-2 treedt het immuunsysteem in actie. Dat bestaat uit verschillende lagen. De huid en de slijmvliezen vormen een eerste barrière. Het virus geraakt via neus of mond in de luchtwegen, waar de slijmvliezen het vangen en naar buiten proberen te borstelen. Daarvoor dient het snotteren en hoesten.

Slaagt het virus er toch in dieper door te dringen en bindt het zich aan uitsteekseltjes van de longcellen, dan kan het die cellen binnendringen. Besmette longcellen lijven het genetisch materiaal van het virus nietsvermoedend in het eigen DNA in, waardoor ze nu zelf actief virusdeeltjes gaan produceren. Die worden vervolgens geassembleerd tot nieuwe coronavirussen. Deze virusjes breken uit de cel en gaan op zoek naar ‘verse’ cellen om zich verder voort te planten.

Dat proces triggert de tweede laag van het immuunsysteem: de macrofagen, die overal in het lichaam op de loer liggen. Zij pikken de hulpsignalen op van de besmette longcellen en gaan er als een pacman-figuurtje op af: de geïnfecteerde lichaamscellen worden ‘opgegeten en opgeruimd’. Je kan je voorstellen dat het longweefsel daardoor wel schade oploopt.

Je immuunsysteem een ‘boost’ geven is geen goed idee

Gealarmeerde macrofagen zenden op hun beurt signaalstoffen uit voor bijkomende hulp. Daarop reageren weer andere immuuncellen. Die migreren vanuit de bloed- en lymfebanen naar de plaats van onheil en zetten een cascade in gang die na één à twee weken moet uitmonden in de productie van antistoffen tegen het virus. De coronaspecifieke antistoffen binden met het virus en helpen het uit te schakelen. Deze immuunrespons gaat gepaard met ontstekingen, wat koorts uitlokt en vocht naar de infectiehaard doet sijpelen. Dat vocht belemmert de uitwisseling van koolstofdioxide en zuurstofgas, wat leidt tot kortademigheid. Bovendien kunnen sommige signaalstoffen die in groten getale vrijkomen tijdens de cascadereactie het longweefsel aanzienlijk beschadigen. Tot zover het gesofisticeerde systeem van onze natuurlijke afweer in een notendop.

Dat immuunsysteem een boost geven, veronderstelt dat je één van de stappen in de natuurlijke afweerreactie versterkt. Geen goed idee. De hinderlijke symptomen die gepaard gaan met een corona-infectie (griepachtige verschijnselen, koorts, hoesten, longaantasting …) zijn het rechtstreekse gevolg van de immuunreactie, en niet van het virus zelf. Je wil niet nog zieker worden.

Producten die beweren het immuunsysteem te ‘boosten’, vermelden vaak ook het omgekeerde, namelijk dat ze de ontstekingsreactie verminderen. Dat wil je evenmin, want deze ontstekingsreactie is onderdeel van de immuunreactie tegen het virus. Kortom: je immuunsysteem een boost geven, houdt vanuit wetenschappelijk oogpunt geen steek.

Kunnen we dan helemaal niets doen om het afweersysteem optimaal te laten functioneren? Toch wel, namelijk door gezonde eet- en leefgewoontes aan te houden. Rook niet, beweeg voldoende, eet zoals aanbevolen in de omgekeerde voedingsdriehoek, matig je alcoholgebruik, slaap voldoende en beperk stress. Het zijn maatregelen die helaas niet sexy zijn, die moeite kosten en die niet te koop zijn. Het zijn wel de allerbelangrijkste voor een gezond immuunsysteem.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven