Zonnecrème houdt vitamine D-productie amper tegen

Zonnecrème houdt vitamine D-productie amper tegen

Delen:

Waar komt dit nieuws vandaan?

Onder invloed van ultraviolette stralen (UVB) op de huid maakt ons lichaam zelf vitamine D aan. Daarom hebben we doorgaans hogere bloedconcentraties aan vitamine D in de zomermaanden. Wie regelmatig zonnecrème gebruikt om zich te beschermen tegen zonnebrand en huidkanker, houdt de ultraviolette stralen deels tegen. Volgens diverse bronnen op sociale media zou zonnecrème op die manier de vitamine D-productie blokkeren¹.

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

Om het precieze effect van zonnecrème op de vitamine D-productie te becijferen, zou je een studie moeten opzetten met proefpersonen die je blootstelt aan fel zonlicht. Daarbij zou je dan één groep zonnecrème moeten laten gebruiken en een tweede groep een placebocrème, die geen beschermingsfactor bevat. Nadien zou je dan kunnen nagaan welke groep het meeste vitamine D in het bloed heeft.

Maar zo’n onderzoek wordt niet gedaan, omdat mensen blootstellen aan fel zonlicht zonder bescherming ethisch niet verantwoord is. Ze kunnen verbranden en lopen meer risico op huidkanker.

Er bestaan wel studies die ons onrechtstreeks inzicht geven in de impact van zonnecrème op het vitamine D-gehalte in het bloed. Uit een overzichtsstudie² van tientallen van zulke studies, kunnen we het volgende afleiden:

  • Enkele experimenten met een beperkt aantal deelnemers die werden blootgesteld aan kunstlicht met UV-stralen, tonen dat mensen die zonnecrème gebruiken, iets minder vitamine D in het bloed hebben. Maar kunstlicht is geen echt zonlicht.

  • In de praktijk vinden twee Australische studies in het echte leven geen verschil in vitamine D-concentratie tussen mensen die dagelijks zonnecrème gebruiken en mensen die dat nooit of sporadisch doen.

    • In deze studies werd wel zonnecrème gebruikt met een lage beschermingsfactor (SPF 16), waardoor je geen conclusies kan trekken over de zonnecrèmes met een hoge beschermingsfactor (bij ons wordt SPF 30 tot 50 aanbevolen).

    • De zon is in Australië ook sterker dan in Europa. Mogelijk dringt ze nog voldoende door tot de huid.

  • Andere studies uit andere continenten komen tot wisselende resultaten.

    • De meeste studies vinden geen verschil in vitamine D-concentraties bij zonnecrème-gebruikers versus niet-gebruikers.

    • Maar deze studies hebben wel meerdere tekortkomingen. Zo werd bijvoorbeeld de totale blootstelling aan zonlicht niet in rekening gebracht.

De tientallen studies uit dit overzicht laten de volgende conclusie toe: gebruik van zonnecrème heeft mogelijk een beperkte, maar geen noemenswaardige impact op het vitamine D-gehalte in het bloed. De invloed is hoogstwaarschijnlijk onvoldoende om tot tekorten te leiden³. Enkele keren per week een kwartiertje zon op je huid volstaat om voldoende vitamine D aan te maken.

Conclusie

Blootstelling aan zonlicht prikkelt de productie van vitamine D in de huid. Er is niet veel zonlicht nodig om het vitamine D-gehalte op peil te houden. Als je vaak zonnecrème met een hoge beschermingsfactor gebruikt, kan dat de productie een beetje verminderen. Maar niet in die mate dat dat zou leiden tot een tekort aan vitamine D. Zonnecrème gebruiken is belangrijk om je huid te beschermen tegen verbranden. Bovendien vermindert het je risico op huidkanker.

Noten

  1. Diverse bronnen op sociale media

  2. Neale R, Khan S, Lucas, M et al. The effect of sunscreen on vitamin D: a review. British Journal of Dermatology 2019;181:907–915.

  3. König T. Eher kein Vitamin-D-Mangel durch Sonnencreme. Medizin Transparent. Cochrane Österreich. 15 juli 2025.

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Muizen die eerder met een spoelworm werden geïnfecteerd, reageren minder heftig op een gevaarlijk griepvirus. Wat kunnen we daaruit leren?

Van een eenvoudig prikje tot een heuse operatie: doneren kan op meer manieren dan je denkt. Maar wat kan je eigenlijk allemaal afstaan, en hoe gaat dat in zijn werk?

Een doktersafspraak inplannen, je medisch dossier inkijken, of die onverklaarbare hoestsymptomen eens opzoeken: we beheren onze eigen gezondheidszorg steeds meer online. Toch als je daar de middelen, digitale en taalvaardigheden toe hebt. Want wat als die digitalisering net een muur vormt tussen jou en je hulpverlener?

De boevengildes zitten nooit stil, maar de mensen die jacht op hen maken gelukkig ook niet. De forensische wetenschap maakt overuren en komt onder meer met celisolerende lasers, eiwitidentificatie en de bestudering van genen die pas na de dood actief worden. Zo komen verkrachters en moordenaars steeds vaker van een koude kermis thuis.

In een bloedstaal zitten miljoenen cellen, elk met hun eigen kenmerken en functie. Door met behulp van licht al die cellen één voor één te analyseren, kunnen we patronen ontdekken die artsen helpen om ziektes sneller en beter te herkennen.

Ben jij altijd rond dezelfde periode verkouden, of heb je vooral last van je neus na het maaien van je gazon? Christine Breynaert, allergoloog aan KU Leuven, legt uit hoe je het verschil kan herkennen tussen een verkoudheid en een allergie.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Sinds 12 augustus is de samenstelling van je beker afhaalkoffie veranderd. Sinds die dag trad namelijk een Europees verbod op pfas in voedselverpakkingen in werking voor afhaalbakjes, koffiebekers en andere materialen die met voedsel in contact komen.

Volgens het Departement Zorg heeft een besmetting met het westnijlvirus in Vlaanderen het leven gekost aan twee mensen. Het gaat om personen die behoorden tot een risicogroep voor een ernstig ziekteverloop. Wat moet u weten over deze door muggen overgedragen ziekte?

Dit is een artikel van: Scientific American

Onderzoekers van de TU Delft bootsen de unieke verbinding tussen botten en pezen in het menselijk lichaam nauwkeurig na.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven