Zweetverzamelende pleister kijkt truc af van cactusstekels

Zweetverzamelende pleister kijkt truc af van cactusstekels

Delen:

De cactus is op menige vensterbank terug te vinden. De vetplant met stekels houdt het zelfs in een studentenhuis nog uit, want hij water heeft amper nodig. Cactussen groeien vaak in een droge omgeving waarbij zij de waterdruppels die zich op de punt van hun stekels vormen, verplaatsen naar hun basis om te overleven. Tijdens dit proces bewegen de fijne waterdruppels door het drukverschil dat inwerkt op de binnen- en buitenkant van het gekromde oppervlak van de waterdruppel. Onderzoekers hebben nu dankbaar gebruik van dit fenomeen: zo hebben zij een op de huid te bevestigen pleister ontwikkeld die zweet verzamelt op dezelfde manier als cactusstekels.

Zweet is een bron vol informatie. Zo kunnen we met zweet veel te weten komen over het functioneren van het lichaam, zonder dat het nodig is om bloed te verzamelen. En dit kan een grote uitkomst bieden voor bijvoorbeeld diabetespatiënten die herhaaldelijk bloed moeten afnemen. Bovendien kan de sensor gebruikt worden in gebruikt in draagbare apparaten voor dagelijkse bewaking van de gezondheidszorg. Het praktische gebruik van zweetsensoren werd echter tot dusver belemmerd door onregelmatige en lage zweetafscheidingssnelheden. Tot nu.

Wigvormige patronen

De pleister die nieuw is ontwikkeld door een onderzoeksteam uit Pohang (Zuid-Korea) bootst de structuur van cactusstekels na door wigvormige bevochtigingspatronen te gebruiken met superhydrofobe/superhydrofiele oppervlaktes, ofwel oppervlaktes die water afstoten of juist aantrekken. Hierdoor beweegt een zweetdruppel op het wigvormige oppervlak naar het brede uiteinde van het wigpatroon omdat het drukverschil tussen de voor- en achterkant van de druppel wordt gemaximaliseerd. Deze methode maakt het mogelijk om spontaan zweet te verzamelen, zonder dat extra kracht nodig is.

Schematische illustratie zweetverzamelende pleister en het druppeltransport door het kanaal met wigvormig patroon (Credit: POSTECH)

Professor in microsysteemtechniek Peter Steeneken (TU Delft): ‘Het is een origineel artikel met leuke ideeën en een relevante toepassing. De technologie van hydrofobe oppervlaktes wordt ook gebruikt om waterdruppels snel van autoruiten te laten glijden, zodat je goed zicht houdt. Hoe goed het in de praktijk precies werkt, of het makkelijk is zo’n soort pleister betrouwbaar in grote aantallen te produceren en gebruiken, en wat de kosten dan zijn, lijken mij goede vragen voor eventuele vervolgstudies.’

Expert op het gebied van biomedische technologie David Fernandez Rivas (Universiteit Twente): ‘Het is een interessante studie, maar er staan inderdaad nog wat vraagstukken open. Zo ben ik zelf benieuwd hoe lang de pleister bijvoorbeeld op de huid zal blijven zitten of hoe het kan worden geleegd of gereset. Is het herbruikbaar? Uit deze studie blijkt opnieuw dat wij als onderzoekers baat hebben bij het kopiëren van de manier waarop planten vloeistoffen transporteren, na millennia van natuurlijke selectie en aanpassing. Ik denk dat de natuur een bijna oneindige inspiratiebron is voor wetenschappers.’

Bron: Advanced Materials

Delen:

Muizen die eerder met een spoelworm werden geïnfecteerd, reageren minder heftig op een gevaarlijk griepvirus. Wat kunnen we daaruit leren?

Van een eenvoudig prikje tot een heuse operatie: doneren kan op meer manieren dan je denkt. Maar wat kan je eigenlijk allemaal afstaan, en hoe gaat dat in zijn werk?

Een doktersafspraak inplannen, je medisch dossier inkijken, of die onverklaarbare hoestsymptomen eens opzoeken: we beheren onze eigen gezondheidszorg steeds meer online. Toch als je daar de middelen, digitale en taalvaardigheden toe hebt. Want wat als die digitalisering net een muur vormt tussen jou en je hulpverlener?

De boevengildes zitten nooit stil, maar de mensen die jacht op hen maken gelukkig ook niet. De forensische wetenschap maakt overuren en komt onder meer met celisolerende lasers, eiwitidentificatie en de bestudering van genen die pas na de dood actief worden. Zo komen verkrachters en moordenaars steeds vaker van een koude kermis thuis.

In een bloedstaal zitten miljoenen cellen, elk met hun eigen kenmerken en functie. Door met behulp van licht al die cellen één voor één te analyseren, kunnen we patronen ontdekken die artsen helpen om ziektes sneller en beter te herkennen.

Ben jij altijd rond dezelfde periode verkouden, of heb je vooral last van je neus na het maaien van je gazon? Christine Breynaert, allergoloog aan KU Leuven, legt uit hoe je het verschil kan herkennen tussen een verkoudheid en een allergie.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Sinds 12 augustus is de samenstelling van je beker afhaalkoffie veranderd. Sinds die dag trad namelijk een Europees verbod op pfas in voedselverpakkingen in werking voor afhaalbakjes, koffiebekers en andere materialen die met voedsel in contact komen.

Volgens het Departement Zorg heeft een besmetting met het westnijlvirus in Vlaanderen het leven gekost aan twee mensen. Het gaat om personen die behoorden tot een risicogroep voor een ernstig ziekteverloop. Wat moet u weten over deze door muggen overgedragen ziekte?

Dit is een artikel van: Scientific American

Onderzoekers van de TU Delft bootsen de unieke verbinding tussen botten en pezen in het menselijk lichaam nauwkeurig na.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven