Zweten vrouwen minder dan mannen?

Zweten vrouwen minder dan mannen?

Delen:

Waar komt dit nieuws vandaan?

Tachtigplussers en vrouwen zijn extra kwetsbaar voor hitte. Dat is een van de vaststellingen van een onderzoek van het Barcelona Institute for Global Health, waarover De Standaard op 12 augustus 2024 berichtte (1). Dat vrouwen erbovenuit steken in de statistieken, is minder bekend. De Spaanse studie gaat daar niet verder op in, maar De Standaard schuift wel een aantal mogelijke verklaringen naar voren. Eén daarvan zou zijn dat vrouwen minder zweten dan mannen. Daardoor zouden ze minder gemakkelijk warmte kwijtraken en dus een groter risico lopen op oververhitting bij grote hitte.

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

Wetenschappelijk onderzoek over zweten en geslacht is duidelijk: zowel vrouwen als kinderen hebben een kleinere zweetcapaciteit, waardoor ze bij grote inspanningen of tijdens grote hitte sneller oververhit kunnen raken (2).

  • De zweetklieren van vrouwen produceren minder zweet in vergelijking met de zweetklieren van mannen.

  • Daardoor raken ze minder nat bezweet bij warm weer of tijdens grote inspanningen, waardoor ze minder makkelijk afkoelen. Het lichaam koelt af wanneer het zweet op de huid verdampt.

  • Of die verschillen in thermoregulatie te maken hebben met geslachtshormonen, is op dit moment niet helemaal duidelijk en wordt verder onderzocht.

Of de lagere zweetcapaciteit van vrouwen een impact heeft op de prestaties tijdens sportwedstrijden, is overigens niet aangetoond (3).

Conclusie

De zweetklieren van vrouwen produceren gemiddeld minder zweet dan de zweetklieren van mannen. Het gevolg is dat vrouwen minder makkelijk warmte kwijtraken, waardoor ze sneller oververhitten. Dat is een mogelijk nadeel voor vrouwen bij grote fysieke inspanningen, zoals intensief sporten. De beperktere zweetcapaciteit kan vrouwen ook parten spelen tijdens grote hitte. Het kan deels verklaren waarom er meer vrouwen overlijden door hitte in vergelijking met mannen.

Referenties

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven