Belangrijke bouwsteen voor leven gevonden op Saturnusmaan Enceladus

Belangrijke bouwsteen voor leven gevonden op Saturnusmaan Enceladus

Delen:

Een internationaal team van wetenschappers heeft nieuw bewijs gevonden dat de ondergrondse oceaan van Saturnusmaan Enceladus een belangrijke bouwsteen voor leven bevat. Met behulp van gegevens van NASA’s Cassini-missie heeft het team fosfor gedetecteerd in de vorm van fosfaten die afkomstig zijn uit de met ijs bedekte oceaan van deze maan. Ruimtesonde Cassini onderzocht Saturnus en zijn stelsel van ringen en manen tussen 2004 en 2017 (Nature, 14 juni).

Een van de meest intrigerende ontdekkingen in de planeetwetenschap van de afgelopen 25 jaar is dat er in ons zonnestelsel veel werelden zijn die een oceaan onder hun ijskorst hebben. Het gaat daarbij onder meer om de ijzige satellieten van de reuzenplaneten, zoals Europa, Titan en Enceladus, maar ook om de verre ijsdwerg Pluto.

Werelden zoals de aarde, met oceanen aan hun oppervlak, moeten zich binnen een bepaalde zone nabij hun moederster bevinden om oppervlaktetemperaturen te kunnen handhaven die de aanwezigheid van vloeibaar water mogelijk maken. Werelden met oceanen in hun inwendige kunnen echter op veel grotere afstanden voorkomen. Dat suggereert dat het aantal werelden in ons Melkwegstelsel waar leven mogelijk is veel groter is dan lang is aangenomen.

E-ring

Cassini ontdekte het vloeibare water in Enceladus door monsters te analyseren van een pluim van ijsdeeltjes en gassen die via barsten in de ijskorst de ruimte in spoot. Uit die analyse bleek dat de oceaan van Enceladus allerlei oploste stoffen bevat, waaronder natrium, kalium en chloor, maar fosfor werd niet gedetecteerd.

Bij de nieuwe analyse die nu is gedaan, zijn Cassini-gegevens onder de loep genomen van de zogeheten E-ring van Saturnus. Van deze ring bestaat het sterke vermoeden dat hij bestaat uit materiaal dat door Enceladus is uitgestoten. En dat levert een veel sterker signaal op dan de metingen die Cassini heeft gedaan op de schaarse momenten dat hij de pluim zelf doorkruiste.

In combinatie met laboratoriumexperimenten brengt dit de onderzoekers tot de conclusie dat de oceaan van Enceladus rijk moet zijn aan fosfaten. De fosfaatconcentraties die ze in de ijsdeeltjes hebben aangetroffen zijn minstens honderd keer zo groot als die in aards zeewater.

Fosfor in de vorm van fosfaten is essentieel voor al het leven op onze planeet. Het is cruciaal voor de aanmaak van DNA en RNA, energiedragende moleculen, celmembranen, botten en tanden bij mensen en dieren, en zelfs voor het plankton in de zee.

Hoeveel weegt Saturnus?

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven