Belgische wetenschap mee aan boord van het ISS

Belgische wetenschap mee aan boord van het ISS

Delen:

De experimenten maken deel uit van onderzoeksprogramma’s van de European Space Agency (ESA), waaraan België financieel en wetenschappelijk bijdraagt. Microzwaartekracht biedt wetenschappers een uniek laboratorium aan boord van het ISS. Er worden experimenten uitgevoerd in een toestand van nagenoeg gewichtloosheid, waardoor fysische en biologische fenomenen duidelijker bestudeerd kunnen worden. De resultaten kunnen niet alleen de ruimtevaart vooruithelpen, maar ook de aarde.

Vijf Belgische experimenten

Wanneer ESA-astronaute Sophie Adenot aan boord van het ISS aan het werk gaat, voert ze vijf verschillende experimenten uit, waaronder Exposome Signature. Dat onderzoek brengt in kaart hoe het menselijke lichaam wordt beïnvloed door de combinatie van microzwaartekracht, straling, stress en verstoorde slaap in de ruimte. Het doel is om ‘biologische handtekeningen’ in kaart te brengen, via biomarkers die gelinkt zijn aan metabolisme, ontstekingen, het immuunsysteem en stress.

Met BrainDTI wordt onderzocht hoe het brein en systemen die met evenwicht te maken hebben zich herstellen na een langdurig verblijf in een toestand van microzwaartekracht. Via medische beeldvorming vergelijken wetenschappers veranderingen voor en na de missie, om beter te begrijpen hoe evenwicht en motoriek zich aanpassen.

Het experiment Chrystallo focust op de kristallisatie van proteïnen, een cruciale stap in de productie van heel wat geneesmiddelen. In microzwaartekracht verloopt dat proces zonder storingen van sedimentatie en convectie, wat inzichten oplevert in een nog onvoldoende begrepen fenomeen.

Daarnaast onderzoekt de installatie Condensation on Fins (HTH2) hoe condensatie- en verdampingsprocessen verlopen zonder de invloed van zwaartekracht. Dat moet leiden tot nauwkeurigere modellen voor warmteoverdracht en efficiëntere koelsystemen, zowel in de ruimte als op aarde.

Tot slot bestudeert Marangoni in Films de instabiliteit die ontstaat aan het oppervlak van verdampende vloeistoffen wanneer verschillen in oppervlaktespanningen optreden, het zogenaamde Marangoni-effect. Dat fenomeen speelt een belangrijke rol in warmteoverdracht en tal van industriële processen.

Belgische toekomst in de ruimte

De Belgische astronaut Raphaël Liégeois wordt na Sophie Adenot de volgende Europese astronaut die naar het ISS mag gaan om allerlei Belgische experimenten uit te voeren. De experimenten zullen dan niet alleen in het kader van de ESA-programma’s zijn, maar ook 100% Belgische experimenten, ontworpen en aangestuurd door wetenschappelijke en industriële teams in België. Tot die tijd blijft België niet wachten om zich te engageren. De ISS-missies zorgen tenslotte nu al voor internationale zichtbaarheid voor hun bedrijven en wetenschappelijke teams.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven