Burgerwetenschappers bestuderen de zonsverduistering

Burgerwetenschappers bestuderen de zonsverduistering

Delen:

Beeld: Foto genomen op 21 augustus 2017 in Oregon, de laatste keer dat in de VS een volledige zonsverduistering te zien was © NASA

De corona is de atmosfeer rondom de zon die om tot nu onopgehelderde redenen een stuk heter is dan de oppervlakte van de zon. Waar de oppervlaktetemperatuur rond de 6.000 Kelvin ligt, kan de temperatuur van de corona oplopen tot wel 1.000.000 Kelvin. Normaal gezien is de corona vanaf de aarde niet waar te nemen, maar als de maan alle licht van de zon blokkeert, dan kunnen we met het blote oog de corona waarnemen als een vlammende krans rondom de duistere zon.

Daarom steunt de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA drie citizen science-projecten die alle drie vanaf verschillende locaties de zonsverduistering zullen registreren. In het Dynamic Eclipse Broadcast Initiative (DEB) zullen vrijwilligers met gestandaardiseerde instrumenten vanaf zeker 81 locaties in de VS, Canada en Mexico de zonsverduistering beeld voor beeld vastleggen. Door die beelden met elkaar te vergelijken, willen wetenschappers van de Southern Illinois University onder meer uitvinden hoe gloeiend hete gassen (plasmastromen) heen en weer bewegen tussen de fotosfeer of oppervlakte en de corona.

In het Citizen Continental-American Telescopic Eclipse Experiment (Citizen CATE) gaan 35 teams van burgerwetenschappers verspreid over Noord-Amerika observaties doen. Die moeten gegevens opleveren over het ontstaan van de zonnewind. Dat is een stroom van elektronen, ionen, protonen en alfadeeltjes die continu vanaf de oppervlakte ontsnappen in de corona. Alle teams beschikken over speciale telescopen en camera’s die het zonlicht tijdens de verduistering vastleggen onder vier verschillende polarisatiehoeken. Alle beelden zullen worden verzameld in een 60 minuten durende film van de verduistering.

Ten slotte subsidieert NASA de zogeheten Eclipse Megamovie 2024. Honderd getrainde vrijwilligers zullen vanaf verschillende locaties met gewone camera’s opnames maken die data moeten opleveren over de chromosfeer, de dunne laag onder de corona. Ze zullen vastleggen hoe superhete gassen (plasma’s) zich door de chromosfeer en de corona voortbewegen. Na de zonsverduistering zal dit project 1.200 foto’s van de zonsverduistering openbaar maken en dan het publiek vragen om via image processing plasmastromingen te ontdekken.

Welk volk wist voor het eerst wat een zonsverduistering echt was?

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven