De heavymetaltrip van Psyche

De heavymetaltrip van Psyche

Delen:

Openingsbeeld: Illustratie van de Amerikaanse ruimtesonde Psyche in een baan rond de gelijknamige metaalrijke planetoïde © NASA

Met een diameter van ruim tweehonderd kilometer is Psyche (ontdekt in 1852) een van de grootste planetoïden die tussen Mars en Jupiter rond de zon draaien. Maar qua samenstelling lijkt hij totaal niet op andere grote planetoïden zoals Ceres, Pallas en Vesta. Die bestaan voornamelijk uit gesteenten en ijs, terwijl het oppervlak van Psyche enorm veel ijzer en nikkel bevat.

Lange tijd is gedacht dat het hemellichaam de ‘gestripte’ kern van een grotere protoplaneet is. In zo’n planeet-in-wording zakken zware elementen naar de kern (dat is ook bij de aarde gebeurd). Als de rotsachtige mantel vervolgens wordt weggeslagen door een zware kosmische botsing, blijft de metaalrijke kern over.

Een probleem met deze theorie is dat de gemiddelde dichtheid van Psyche (3,9 gram per kubieke centimeter) veel lager is dan je zou verwachten voor een massieve klomp ijzer en nikkel. Dat betekent dat het hemellichaam óf heel poreus is, óf toch voornamelijk uit gesteenten bestaat. In het laatste geval zou er sprake kunnen zijn van ‘ferrovulkanisme’, en komen er op het oppervlak wellicht lavavelden van ijzer voor.

De NASA-ruimtesonde Psyche moet opheldering verschaffen. Hij wordt gelanceerd met een Falcon Heavy-raket van SpaceX, en zal na een reis van bijna zes jaar aankomen in een baan rond de metaalrijke planetoïde. Die moet uiteindelijk volledig in kaart worden gebracht, terwijl spectrografen bijna twee jaar lang metingen verrichten aan de precieze samenstelling.

Psyche heeft de afmetingen van een klein autootje en een lanceergewicht van 2.600 kilogram. Voor de voortstuwing maakt hij gebruik van een zogeheten ionenmotor, waarbij geladen xenonkernen versneld worden in een elektrisch veld en vervolgens de ruimte in stromen, met een kleine reactiekracht op de ruimtesonde als gevolg. De benodigde elektriciteit wordt opgewekt door zonnepanelen met een spanwijdte van 25 meter en een totaaloppervlak zo groot als een tennisveld.

Psyche zou eigenlijk al in de zomer van 2022 op pad gaan, maar vanwege technische problemen is de lancering ruim een jaar uitgesteld.

Wat is het verschil tussen een komeet en een planetoïde?

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven